Fjalori
PAMARRSHËM

PAMÁRRSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk është i marrshëm, që nuk mundmerret; i papushtueshëm. Qytet i pamarrshëm. Kështjellë e pamarrshme.
2. si em. Sipas kuptimitmbiemrit. Pamundësia për t’ia marrë të pamarrshmen.


Rezultate të ngjashme

PAMÁRRAS ndajf. Pa marre, pa pikë turpi. Gënjen pamarras.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAMÁRRE (i, e) mb., bised. Që nuk ka marre, i paturp. Njeri i pamarre.Sin.: i paturpshëm, i paturp, i pacipë, cipëplasur, i pafytyrë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAMARRÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk është i marrueshëm; që nuk mund të marrohet; kund. i marrueshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAMÁRRË (i, e) mb. Që nuk është marrë. Shpërblim (dëmshpërblim i pamarre. Rrogë (pagë) e pamarrë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAMARRËVÉSH (i, e) mb. 1. I pakuptueshëm. Shumë i pamarrëvesh ishte. 2. Që nuk i dëgjon këshillat e të tjerëve, që nuk merr vesh sado që t’i flasësh, i padëgjueshëm, i pabindur; ko…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.