Fjalori
PALARE

PALARÉ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. Dërrasë e gjerë, e rrumbullakët dhe e lëmuar, mbicilën tëhollin petët e lakrorit, të byrekut etj., qer. Tëhollnin në dy palare njëherazi.
2. Pjatë e madhe dhe e nderë; tepsi a tavë prej balte. Një palare me mish (me gjellë).
3. fet. Pjatë me grurëzier, që e çojnëkishë besimtarët ortodoksë dhe ua ndajnë njerëzve për të përkujtuar një të vdekur.
Sin.: qer, tajer, qehën, pjatë, tepsi, tavë, parkë.

PALARË

PALÁRË (i, e) mb. 1. Që nuk është larë me ujë e sapun a me ndonjë lëndë tjetër; i ndotur, i fëlliqur; kund. i larë. Me duarpalara. Me fytyrëpalarë. Rrobapalara. Enë (pjata) të palara.
2. Që nuk është larë me lëndë kimike (për filmat). Film i palarë.
3. fig. Që nuk i është kthyerzotit ose atijcilit i takon; i pashlyer. Borxh i palarë. Detyrimi palarë. Gabim (faj) i palarë.
Sin.: i ndotur, i fëlliqur, fëlliqash, i papastër, pis, i pistë, palavan, palavaq, palavojkë, morrash, i pashlyer, i pandërruar, i pazhvilluar, i pakallajisur, i papaguar.

PALARË

PALÁRË,~T (të) as.qenët i palarë.


Rezultate të ngjashme

PALARÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Pjatë e sheshtë; kund. kupec. Palarec druri (panje).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.