Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
PÁL/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesë e një pëlhure, e një petku, e një letre etj., e thyer më dysh në vijë të drejtë; e kthyer në fund a në anë të një rrobe ose të një cope. Palat e fundit. Fustan me pala. Ktheu palën. Hekurosi palat.
2. Një e kthyer më dysh në vendin ku rrudhet një pëlhurë a një petk; rrudhë, zhubër. Iu bë një palë në fustan. Drejtoi palat.
3. Shtresa e lëkurës dhe e dhjamit që i varet në gushë, në bark etj. një njeriu ose një bagëtie. Palat e gushës (e qafës, e barkut).
4. kryes. sh. Valëzim i lehtë në sipërfaqen e diçkaje, rrudhë. Palat e flamurit. Palat e trurit (anat.) rrudhat e trurit.
5. gjeol. Rrudhë e shtresave të tokës. Palë e hapur (e drejtë). Krahët e palës. Bërthama e palës.
6. si ndajf. Më dysh a më tresh; njëri mbi tjetrin, palë-palë, stivë. E bëj palë e palos. Vë palë ndërresat. Mbledh palë.
8. Këmborë petashuqe. Dëgjohen që larg palat.
✱Sin.: palapetë, rrudhë, rrudhje, zhubër, rrudhë, rrudhac, palosje, e kthyer, përthyerje, kind, tutël, shtresë, valëzim, palas, palë-palë, stivë.
♦ Bëhem palë. 1. Lodhem shumë, këputem, rraskapitem. 2. Mblidhem grusht nga frika; tulatem e s’ndihem më; bëhem grusht. E bëri palë (dikë a diçka) shih e bëri petë (dikë a diçka). E bëri bishtin palë (dikush) përçm. 1. Vdiq; ngordhi. 2. Mori mësimin që meritonte dhe u shtrua; u ul me turp; i ra hunda (dikujt); i ranë pendët (dikujt). Iu bë qafa me *pala (palë-palë) (dikujt) shih i është trashur qafa (dikujt).
PÁL/Ë,~AII f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Dy sende të një lloji dhe të një madhësie që shkojnë e përdoren bashkë. Një palë këpucë (çizme, sandale). Një palë çorape (doreza).
2. Veshje, vegël a diçka tjetër që ka dy pjesë të njëjta. Një palë pantallona (mbathje, pizhame). Një palë gërshërë. Një palë syze.
3. Një numër a sasi e caktuar sendesh të njëjta që merren së bashku si një e tërë. Një palë letra. Një palë ndërresa. Ngjiti një (dy) palë shkallë.
4. Dhëndri me nusen ose i fejuari me të fejuarën së bashku; një djalë e një vajzë që vallëzojnë së bashku; çift. Vallëzonin me gëzim palët e të rinjve.
5. Një grup njerëzish a frymorësh që i bashkojnë tipare a rrethana të përkohshme; disa prej tyre; grup. Një palë erdhën, një palë shkuan. Një palë njerëz një kategori njerëzish.
6. Grup njerëzish me qëllime e interesa të përbashkëta, që i kundërvihet një grupi tjetër; anë. Pala kundërshtare. Pala e interesuar. Pala paditëse (drejt.). Me pëlqimin e të dy palëve. U pyetën të dy palët. Hynë në marrëveshje me palën tjetër.
7. Përdoret përpara disa emrave që përdoren vetëm në shumës, me kuptimin përforcues “disa”, “ca”. E zunë një palë ethe të forta!
✱Sin.: takëm, çift, dy, grup, pjesë, lagje, takëm, parti, anë.
♦ Bëhem palë (me dikë) bashkohem me dikë dhe bashkëpunoj për diçka, e mbroj ose ndjek të njëjtin qëllim me të. Është për shtatë palë *qejfe (diçka). Me sa palë mend?! si nuk e mendove mirë?!, si t’u mbush mendja?!, ç’të tha mendja?! U plak me një palë mend (dikush) mospërf. nuk ndërroi kurrë mendim, vazhdoi tërë jetën në atë të vetën, nuk ndryshoi; nuk u bë më i mençur nga ç’ishte në fillim, nuk u poq. Më shkuan shtatë palë *djersë. E zunë shtatë palë *ethe (dikë). Ka shtatë palë *gjuhë (dikush).
PALÉ pj. 1. Përdoret zakonisht në fjali pyetëse të zhdrejta kur shprehim dyshim, kur nuk e dimë mirë diçka etj.; mbase, ndoshta, a; kushedi; vallë. Pale e ka parë. Merr vesh pale vjen. Vështro pale se ç’bën. Priste pale ç’do të thoshte. Të shohim pale kush do të vijë sot.
2. Përdoret për të theksuar pakënaqësinë, qesëndinë a përçmimin për dikë a për diçka. E mbanin dhe për të zgjuar, pale! Donte të shiste edhe mend, pale! Pale, ç’ka vajtur më vonë!
3. Përdoret kur shprehim një kërkesë të zbutur; dale. Pale ta shoh!
✱Sin.: ndoshta, vallë, ani, nejse, dale, kushedi.
PALËKÚRË (i, e) mb. 1. Që nuk ka lëkurë. 2. fig., krahin. Jopjellor. Tokë e palëkurë.✱Sin.: joprodhues, jopjellor.
Shfaq përkufizimin e plotë →PALË́NDË (i, e) mb., filoz. Që nuk ka lëndë, që nuk ka përmbajtje lëndore.
Shfaq përkufizimin e plotë →PALË́NG (i, e) mb. I palëngshëm. Frutë e palëng.
Shfaq përkufizimin e plotë →PALËTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Palosje.
Shfaq përkufizimin e plotë →PALËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Palos. Palëtoj petkat. 2. E bëj palë me një tjetër.3. Vras. E palëtoi përdhe.
Shfaq përkufizimin e plotë →PÁLËZ,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Bula e veshit. 2. Palë e vogël në një pëlhurë a petk. Palëzat e bluzës (e fustanit).✱Sin.: bulë, palë, e kthyer, rrudhë.
Shfaq përkufizimin e plotë →PÁLËZ,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Fije prej mëndafshi etj., e mbështjellë në një rrotull me trajtë vezake, rrotëz. Palëz mëndafshi. 2. Sasi leshi që del nga një e krehur me gërhanë. Pal…
Shfaq përkufizimin e plotë →PÁLËZ,~AIII f. sh. ~A, ~AT Palë fiku, palafike.
Shfaq përkufizimin e plotë →PALËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur palëzoj diçka ose kur palëzohet diçka. Palëzimi i lëkurës. Palëzimi i fustanit.
Shfaq përkufizimin e plotë →PALËZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E bëj me pala a me rrudha; palos.✱Sin.: palos, rrudh, rrudhos.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë