Fjalori
PAKU

PÁKU (së) ndajf. Të paktën, paksëpaku. Së paku kështu na u duk. Do së paku katër orë (një javë).

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PAK
PAK

PAK vep., ~A, ~UR kal. 1. E bëj më të pakët, e zvogëloj, e rrëgjoj. E paku mosha (hallet, vdekja e të birit).

2. Mpak. E pakën vuajtjet.

✱Sin.: mpak, vogëloj, zvogëloj, rrëgjoj.

PAK

PAK pacak. 1. Tregon në mënyrë të pacaktuar një numër të vogël qeniesh, sendesh, dukurish etj., një sasi a masë të vogël; kund. shumë. Pak njerëz (nxënës, sportdashës). Pak ndërtesa (shkolla). Pak kohë më parë. Pak lekë (para). Kishte pak pluhur (baltë). Ka pak të ngjarë. Me pak fjalë shkurt. Më mirë pak e sak, se shumë e për lumë. (fj. u.). Fjalë pak e punë shumë. (fj. u.).
2. Përdoret për të treguar në mënyrë të pacaktuar një numër të vogël ose një pjesë të vogël të një tërësie qeniesh a sendesh; kund. shumë. Pak nga të ftuarit. Pak ishin të pavendosur. Pak nga të tëra. Erdhën pak, të tjerët s’u dukën. Mori pak, të tjerat i la.
✱Sin.: ca, disa.

PAK

PAK ndajf. 1. Në një shkallë jo të lartë, në një masë të vogël; kund. shumë. Pak fare. Pak a shumë në një farë mase, deri diku. Çdo ditë e më pak. Ku më pak e ku më shumë. Lexon (shkruan) pak. Djeg (shkëlqen) pak. Prodhon (jep) pak. Kënaqej me pak. Është bërë pak në këtë drejtim. Mbetet edhe pak për të bëri. Pak se... jo vetëm që..., nuk mjafton që... Për pak pothuaj, gati sa; për një fije, për një qime. Pak (e) nga pak ca nga ca, dalëngadalë. Qeni qe leh pak, të bën me gjak. (fj. u.).
2. Jo aq sa duhet a sesa është e nevojshme. Ka fjetur pak. Ka zier pak. Ka ngrënë pak. Ke ndenjur pak në diell. E ka mprehur pak. Pak e ka!
3. Jo shumë kohë, jo gjatë. Ndenji pak. S’ka pak që u kthye. Prit pak! Heshti pak. Rri dhe pak. Të mendohem dhe pak. Era mbajti pak.
4. Përdoret përpara një mbiemri a një ndajfoljeje për të treguar një shkallë jo të lartë të cilësisë së një frymori, të një sendi etj. ose të veprimit a të gjendjes; kund. shumë. Pak i egër. Pak i ftohur. Pak i shkuar në moshë. Pak i zbehtë. Pak më gjerë. Pak më shumë.
5. Përdoret përpara shkallës krahasore të sipërisë të një mbiemri a ndajfoljeje për të treguar një farë dallimi cilësor ndërmjet gjymtyrës së parë e gjymtyrës së dytë të krahasimit; kund. shumë. Është pak më i fortë (më i mprehtë, më i përgatitur) se tjetri. Vrapon pak më shpejt (më ngadalë) se ai. Pak më mirë (më keq) se... Pak më tej (më poshtë).
✱Sin.: paksa, pakëz, ndopak, ca, diçka, ndoca, disi, diç, butë, lehtë, pjesërisht, çikë, çka, cazë, pamjaftueshëm, shkurt.
♦ As më *shumë e as më pak.

PAK

PAK pj. Përdoret pas një foljeje në mënyrën urdhërore për të zbutur urdhrin, kërkesën etj. që shprehet prej saj. Ma jep pak shkrepësen! Hape pak dritaren! Thuaji pak të vijë!

Rezultate të ngjashme

PAKUAR

PAKÚAR (i, e) mb. 1. I pakësuar.2. I mbledhur, i zvogëluar nga mosha etj. Pleqtë e pakuar të shtëpisë së të moshuarve.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUES

PAKÚES,~E mb. Që pakon a që zvogëlon; zvogëlues.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUFI

PAKUFÍ (i, e) mb. 1. Që shtrihet shumë sa nuk i duken kufijtë; i paanë, i pafund. Det i pakufi. Hapësirë e pakufi. Qiell i pakufi. 2. fig. I pakufishëm. Dashuri (mirënjohje) e paku…

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUJDES

PAKUJDÉS (i, e) mb. I pakujdesshëm. Fëmijë i pakujdes.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUPTIM

PAKUPTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. vet. nj. Paaftësia për t’i kuptuar gjërat; paaftësia për të kuptuar drejt e thellë diçka. 2. Diçka që nuk është kuptuar fare ose nuk është kuptuar dre…

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUPTIM

PAKUPTÍM (i, e) mb. 1. Që nuk ka ndonjë domethënie a kuptim të caktuar; që bëhet pa ndonjë qëllim a pa dobi, i kotë.2. Që nuk i dihet shkaku, që nuk kuptohet përse ndodh; i papërca…

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUQAS

PAKÚQAS ndajf. Pa u skuqur, pa u turpëruar. Po fliste pakuqas.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUQUR

PAKÚQUR (i, e) mb. I paskuqur; kund. i kuqur. I hante specat të pakuqur.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUR

PÁKUR (i, e) mb. I mpakur. Me trup të pakur.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PAKUSHT

PAKÚSHT (i, e) mb. Që bëhet pa vënë asnjë kusht. Kapitullim i pakusht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë