Fjalori
PAJTUESE

PAJTÚES/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. Ajondërhyn për të pajtuar dy vetë a dy palë, të cilët i mbajnë mëri njëri-tjetrit ose që janëarmiqësi midis tyre.
2. Ajopërpiqetpajtojë dy gjëra (mendime, pikëpamje, ide etj.), që bien ndesh a që janëkundërshtim njëra me tjetrën, ajosheshon kundërtitë.

PAJTUESE

PAJTÚES/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET 1. Ajomerr a zë me qira një mjet, një shtëpi etj. për një kohëcaktuar.
2. Ajobën një pajtim për internetin, për një organshtypit, për ndeshjet sportive etj., abonues, abonent.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PAJTUES
PAJTUES
PAJTUES

PAJTÚES,~II m. sh. ~, ~IT 1. Ai që ndërhyn për të pajtuar dy vetë a dy palë, të cilët i mbajnë mëri njëri-tjetrit ose që janëarmiqësi midis tyre. Pajtues gjaqesh (etnogr.).
2. Ai që përpiqetpajtojë dy gjëra (mendime, pikëpamje, ide etj.), që bien ndesh a që janëkundërshtim njëra me tjetrën, ai që sheshon kundërtitë. Pajtues i dy teorive.
Sin.: pajtimtar, ndërmjetës, ndreqës, miqësues, mestar, afrues, sheshues.

PAJTUES

PAJTÚES,~III m. sh. ~, ~IT 1. Ai që merr a zë me qira për një kohëcaktuar një mjet, një shtëpi etj. Pajtues makine (biçiklete, skafi).
2. Ai që bën pajtim për internetin, për një organshtypit, për ndeshjet sportive etj., abonues, abonent. Lista e pajtuesve. Shtohet numri i pajtuesve.
Sin.: qiramarrës, punëdhënës, abonues, abonent.


Rezultate të ngjashme

PAJTÚES,~E mb. 1. Që synon t’i afrojë anët e kundërta e t’i rrafshojë mosmarrëveshjet; që pajtohet me dikë a me diçka dhe nuk i kundërvihet. Politikë pajtuese. Qëndrim pajtues. 2. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAJTÚES,~II m. sh. ~, ~IT 1. Ai që ndërhyn për të pajtuar dy vetë a dy palë, të cilët i mbajnë mëri njëri-tjetrit ose që janë në armiqësi midis tyre. Pajtues gjaqesh (etnogr.).2. A…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAJTÚES,~III m. sh. ~, ~IT 1. Ai që merr a zë me qira për një kohë të caktuar një mjet, një shtëpi etj. Pajtues makine (biçiklete, skafi).2. Ai që bën pajtim për internetin, për nj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAJTUESHMËRÍ,~A f. sh. ~, ~TË Të qenët i pajtueshëm; mundësia për t’u pajtuar, për t’u përputhur a për t’u përshtatur me diçka tjetër; kund. papajtueshmëri. Pajtueshmëri pikëpamjes…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAJTÚESHËM ndajf. Në mënyrë të pajtueshme. I foli pajtueshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PAJTÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk bie ndesh a në kundërshtim me diçka tjetër, që mund të pajtohet a të përputhet me diçka tjetër; kund. i papajtueshëm. Zgjidhje të pajtueshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.