Fjalori

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PADITUR
PADITUR

PADÍTUR,~I (i)I m. sh. ~, ~IT (të) drejt. Ai kundërcilit është bërë një padi. Përgjigjet e të paditurit.

PADITUR

PADÍTUR,~I (i)II m. sh. ~, ~IT (të) Ai që s’ka dituri, i pashkollë; kund. i ditur. I paditurimat me hijen e vet. (fj. u.). I padituri është qorr në dy sytë. (fj. u.). Çdo gjë është gjë, i padituri është asgjë. (fj. u.).

PADITUR

PADÍTUR,~A (e)I f. sh. ~, ~AT (të) drejt. Ajo kundërcilës është bërë një padi. E paditura rezultoi e pafajshme.

PADITUR

PADÍTUR,~A (e)II f. sh. ~, ~AT (të) Ajo që s’ka dituri, e pashkollë; kund. e ditur.

PADITUR

PADÍTUR (i, e)I mb. 1. Që nuk ka arsimin dhe kulturën e përgjithshme, që s’ka dituri, i padije, i pashkollë; kund. i ditur, i arsimuar, i shkolluar. Njeri i paditur. Ruaju prej njeriutpaditur! (fj. u.).
2. Që nuk dihet prej askujt, i panjohur. Me banim (me drejtim) të paditur.
3. bised. Që nuk ka dijeni për diçka, që nuk di gjë për diçka. Mos u bëj i paditur.
Sin.: i padijshëm, i padije, i pashkollë, i pamësuar, i panxënë, analfabet, injorant, profan, xhahil, mendjengushtë, bagëti, gomar, i panjohur, qorr, xhore, xhorake.

PADITUR


Rezultate të ngjashme

PADITURÍSHT ndajf., libr. Duke vepruar me padituri. Flisnin (debatonin) paditurisht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTUR,~I (i)I m. sh. ~, ~IT (të) drejt. Ai kundër të cilit është bërë një padi. Përgjigjet e të paditurit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTUR,~I (i)II m. sh. ~, ~IT (të) Ai që s’ka dituri, i pashkollë; kund. i ditur. I padituri të mat me hijen e vet. (fj. u.). I padituri është qorr në dy sytë. (fj. u.). Çdo gjë ë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTUR,~A (e)I f. sh. ~, ~AT (të) drejt. Ajo kundër së cilës është bërë një padi. E paditura rezultoi e pafajshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTUR,~A (e)II f. sh. ~, ~AT (të) Ajo që s’ka dituri, e pashkollë; kund. e ditur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTUR (i, e)I mb. 1. Që nuk ka arsimin dhe kulturën e përgjithshme, që s’ka dituri, i padije, i pashkollë; kund. i ditur, i arsimuar, i shkolluar. Njeri i paditur. Ruaju prej nje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTUR (i, e)II mb., drejt. Që është paditur në gjyq nga dikush, i akuzuar. Personi i paditur. Pala e paditur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.