Fjalori
PADITËS

PADÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. drejt. Ai që i drejtohet gjykatës me një padi, ai që bën një padi.
2. bised. Ai që ia tregon një tjetri fajin që ka bërë dikush. S’e mori vesh kush ishte paditësi.

PADITËS

PADITËS,~E mb., drejt. 1. bën një padi kundër dikujt. Pala (ana) paditëse.
2. Që ia tregon një tjetri fajin që ka bërë dikush
Sin.: akuzues, kallëzues, kallëzimtar.


Rezultate të ngjashme

PADÍTËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. drejt. Ajo që i drejtohet gjykatës me një padi, ajo që bën një padi. 2. bised. Ajo që ia tregon një tjetri fajin që ka bërë dikush.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTË (i, e) mb. Që nuk ka ditë, që nuk ka dritë natyrore. Natë e panatë e ditë e paditë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍT/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. I paditur; që nuk di diçka. Po bënte si i paditëm. 2. I paparë, i panjohur. Është në hall të paditëm është në hall të madh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.