Fjalori
PADITËM

PADÍT/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. I paditur; që nuk di diçka. Po bënte si i paditëm.
2. I paparë, i panjohur. Ështëhallpaditëm ështëhallmadh.

PADITEM

PADÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR pës. e PADÍT.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PADIT
PADIT

PADÍT (PADÍS) vep., ~A, ~UR kal. 1. drejt. Ngre një padi kundër dikujt. E paditi për fyerje. E paditëngjyq.
2. Ia tregoj një tjetri fajin që ka bërë dikush, e kallëzoj. E paditi te babai (te nëna).
Sin.: akuzoj, kallëzoj.


Rezultate të ngjashme

PADÍTË (i, e) mb. Që nuk ka ditë, që nuk ka dritë natyrore. Natë e panatë e ditë e paditë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. drejt. Ai që i drejtohet gjykatës me një padi, ai që bën një padi. 2. bised. Ai që ia tregon një tjetri fajin që ka bërë dikush. S’e mori vesh kush isht…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADITËS,~E mb., drejt. 1. Që bën një padi kundër dikujt. Pala (ana) paditëse.2. Që ia tregon një tjetri fajin që ka bërë dikushSin.: akuzues, kallëzues, kallëzimtar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PADÍTËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. drejt. Ajo që i drejtohet gjykatës me një padi, ajo që bën një padi. 2. bised. Ajo që ia tregon një tjetri fajin që ka bërë dikush.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.