Fjalori
PABINDUR

PABÍNDUR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) 1. Ai, të cilit nuk i është mbushur mendja ende për diçka, ai që nuk ka bindjeplotë për diçka.
2. Ai që nuk zbaton kërkesat, këshillat a urdhrat e dikujt; ai që kundërshton e nuk bindet. Sqaroninpabindurit.

PABINDUR

PABÍNDUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Ajo, së cilës nuk i është mbushur mendja ende për diçka, ajo që nuk ka bindjeplotë për diçka.
2. Ajo që nuk zbaton kërkesat, këshillat a urdhrat e dikujt; ajokundërshton e nuk bindet. Nxënës (fëmijë) i pabindur. Vajzë e pabindur. Tregohej i pabindur.


Rezultate të ngjashme

PABÍNDSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk është i bindshëm; i pabindur, i padëgjueshëm. Vozitës i pabindshëm ndaj rregullave. Djalë i pabindshëm. Mosmirënjohës i pabindshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.