Fjalori
PËSHT

PËSHT onomat. 1. Përdoret për të treguar zërin kur dikush a diçka lëviz e ikën menjëherë e si pa u ndier.
2. si ndajf. Menjëherë e pa u ndier. Iku pësht.


Rezultate të ngjashme

PËSHTÉRK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Përparëse grash.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËSHTÍ/HET jovep., ~ (u), ~RË vetv., vet. v. III Largohen nga njëri-tjetri ose shtrembërohen e nuk rrinë më të puthitur; kund. puthitet. Ishin pështirë dërrasat e dyshemesë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÍ/J vep., ~VA, ~RË kal. Largoj nga njëra-tjetra dy sende, dy objekte etj. të bashkuara, bëj të mos rrinë më të puthitura; kund. puthit. I pështiu tharja në diell.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÍR vep., ~A, ~UR kal. Neverit, pështiros. Ma pështiri gjellën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËSHTÍR/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Neveritem, pështirosem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÍRJ/E,~A f. Neveritje, pështirosje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTIRÓS vep., ~A, ~UR kal. I ngjall neveri, i kall krupën, ia bëj të neveritshëm dikë a ia neverit diçka. Ma pështirosi atë njeri. Ia pështirosi atë gjellë.Sin.: neverit, vështi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÍRË,~T (të) as. Neveri a krupë që ndiejmë për dikë ose për diçka. Më vjen të pështirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÍRË (i, e) mb. Që të ngjall neveri, që të kall krupën, i pështirosur, i neveritshëm. Pamje e pështirë. Njeri i pështirë.Sin.: i neveritshëm, i shëmtuar, i vështirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTRÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT bot. (lat. Muscari neglectum) Bimë barishtore shumëvjeçare, me lulesë konike me shumë lule të vogla si kokrra të ngjeshura, që mbillet për zbukurim; pres…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÝ/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. edhe jokal. Nxjerr pështymë a diçka tjetër nga goja; hedh tutje me vrull pështymën a diçka tjetër që kam në gojë. Pështyn gjak (vrer). Mos pështyni …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÝM vep., ~A, ~UR kal. I vendos drutë pranë zjarrit që t’u ikë lagështia e tepërt dhe të ndizen më lehtë.Sin.: thaj, ter.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÝM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Lëng pa ngjyrë e pak veshtullor, që prodhohet nga disa gjëndra të posaçme të gojës dhe që ndihmon për zbutjen e tretjen e ushqimeve. Gjëndrat e pësht…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÝRË (i, e) mb. 1. Që është pështyrë nga mizat. Mish i pështyrë.2. fig. I poshtëruar.Sin.: i pëgërë, i endur, i poshtëruar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHTÝR/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Pështyrje. Një e pështyrë larg afër, pranë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSH-PË́SH ndajf. Duke pëshpëritur; me pëshpëritje. Mbetën gjithë ditën pësh-pësh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHPËRÍT vep., ~A, ~UR kal., edhe jokal. 1. I shqiptoj fjalët me zë fare të ulët sa mezi dëgjohen; i flas dikujt me zë të ulët që të dëgjojë vetëm ai. I pëshpëriti në vesh. Pëshpë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHPËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Pëshpërit. E në vesh më pëshpëron veriu: a do të thotë të vërtetën! (let.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHPË́SH vep., ~A, ~UR jokal. Pëshpërit, thashethemoj. I pëshpëshi në vesh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËSHPË́SH/E,~A f. sh. ~E, ~ET Fjalë të pëshpëritura në vesh, thashetheme. Fliste me pëshpëshe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.