Fjalori
PËRTUAR

PËRTÚAR (i, e) mb. përton; shumë i ngathët; përtac, i përtueshëm. Fliste me zë të përtuar. Ecte me hapapërtuar. I ri i përtuar, plak i dëshiruar. (fj. u.). Këmbët e përtuara, faqet e marruara. (fj. u.).
Sin.: i përtueshëm, përtac, i ngathët, i plogët.

PËRTUAR

PËRTÚAR,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Ai që përton. I përtuari, i vonuari. (fj. u.). I përtuari, i mjeruari. (fj. u.).


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PËRTOJ
PËRTOJ

PËRT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal.mungon vullneti e dëshira për të punuar, më pëlqenrri e të mos bëj gjë, jam përtac. Përtontengrihej. Nuk përton kurrë. Nuk ia përton asnjë pune. Mos përto, shko deri te fqinji...


Rezultate të ngjashme

PËRTÚARAS ndajf. Përtueshëm, me përtesë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRTÚARAZI ndajf. Përtuaras.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.