Fjalori
PËRPJESËTUESHËM

PËRPJESËTÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. mundpërpjesëtohet; i pjesëtueshëm. Madhësi e përpjesëtueshme.


Rezultate të ngjashme

PËRP/JÉK vep., ~ÓQA, ~JÉKUR kal. 1. Godas diçka me një tjetër. Përpoqi kokën te muri (pas murit).2. Bëj që të ndeshet një gjë me një tjetër; bëj që të përplasen dy sende të forta (…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJEKÁS ndajf. 1. Duke u përpjekur. E kemi siguruar bukën përpjekas. 2. Takueshëm. U shkëmbyem përpjekas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉKJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përpjek ose kur përpiqem. Përpjekja e duarve (e këmbëve). Përpjekja e dy makinave (e trenave).2. Gjendja pasi përpjek a pasi përpiqem. K…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉKUR (i, e) mb. 1. Që përpiqet e punon shumë, që përpiqet t’ua dalë në krye punëve sa më shpejt; i zoti, i shkathët e i hedhur në punë e në jetë, çalltor, çallëstiar. Djalë (n…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉKUR,~IT (të) as. 1. Përpjekje. 2. Takim, kontakt, lidhje. Por kripa, për ta dhënë atë shijimin e vet, duhet që të vihet në të përpjekur me ushqime. Në Shkodër kishim të përp…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉK/Ë,~A f. Mundim i madh; zor. Kishte përpjekë të madhe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉKËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që përpiqet për të bërë gjithçka për t’ia dalë në krye një pune; ai që mundohet a që orvatet; luftëtar. Themistokli Gërmenji është një nga përpjekësit…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉKËS,~E mb. Që përpiqet për të bërë gjithçka për t’ia dalë në krye një pune; që mundohet a që orvatet; luftëtar. Njeri përpjekës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉKËT (i, e) mb. I përpjekur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉS/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT vjet. Përpjesëtim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉS/ËM (i), ~ME (e) mb. I përpjesshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉT vep., ~A, ~UR kal. 1. Çoj lart, ngre, ngjis lart, përpjetoj; lartësoj. Po përpjetnin bagëtitë për nga bjeshkët.2. fig. Lartësoj. Ia përpjeti emrin e krahinës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRPJÉT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Ngrihem, ngjitem, shkoj lart; lartësohem. Po përpjeteshin shpatit të malit. Korabi (Shkëlzeni, Tomori, Sharri) përpjeten me kryet mbi re. 2…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJETÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprim ku përpjetoj ose kur përpjetohem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJET/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Ngre lart, lartësoj.2. jokal. Shkoj përpjetë, përpjet. Po përpjetonin malit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉT/Ë,~A f. 1. E përpjetë; kund. tatëpjetë. Përpjetë e fortë. Ecën në përpjeta dhe tatëpjeta. 2. Valle burrash që luhet në rreth të mbyllur me hedhje dhe kërcime.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉT/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Faqe mali a kodre që vjen duke u lartësuar; rrugë a pjesë rruge që shkon nga poshtë lart; vend i përpjetë; kund. e tatëpjetë. E përpjetë e vësh…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉTË (i, e) mb. 1. Që shkon nga poshtë lart; që vjen duke u ngjitur; kund. i tatëpjetë. Vend i përpjetë. Rrugë e përpjetë. 2. fig. Që vjen duke u rritur e duke u zhvilluar më t…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉTË ndajf. 1. Në drejtim nga poshtë lart. Ngriti kokën (sytë, dorën) përpjetë. I dha trupit përpjetë. Kur ngjitesh përpjetë, shih dhe tatëpjetë. (fj. u.). Kush ecën përpjetë, …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRPJÉTË parafj. Përdoret me një emër në rasën rrjedhore, që shënon një vend më të lartë, drejt të cilit shkon dikush a diçka duke u ngjitur. Përpjetë malit (kodrës, bregut). Përpj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.