FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

►PËRNGJÍZ/ET jovep., ~ (u), ~UR gjuh., vetv., vet. v. III Përngjitet.

PËRNGJÍZJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET gjuh., vjet. Përngjitje.

PËRNGJÍZUR (i, e) mb., gjuh., vjet. I përngjitur. Fjalë e përngjitur

PËRNGJÁ/J vep., ~VA, ~RË përf., jokal. 1. Kam tipare, veti a cilësi të afërta ose të njëjta me një tjetër, i ngjaj, i shëmbëllej; i ngjan diçkaje. I përngjan së motrës. I përngjan …

PËRNGJÁLL vep., ~A, ~UR përf., kal. 1. E bëj dikë më të gjallë, e gjallëroj.2. E përtërij.

►PËRNGJÁLL/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Bëhem më i gjallë, gjallërohem.2. vetv. Përtërihem. 3. pës. e PËRNGJÁLL.

PËRNGJÁLLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET përf. 1. Veprimi kur përngjall ose kur përngjallem. 2. Gjallërim. Përngjallja e pambukut pas ujitjes. 3. Përtëritje. Në gjithë lëndinën binte në sy p…

PËRNGJÁLLUR (i, e) mb., përf. 1. Që është bërë më i gjallë, i gjallëruar.2. I përtëritur. Lule (të mbjella) të përngjallura.

PËRNGJÁLLËS,~E mb. 1. Gjallërues. Juga po hidhte si me magji një shi përngjallës.2. Përtëritës.

PËRNGJÁRJ/E,~A f. Të qenët i ngjashëm me dikë a me diçka, përngjasim; ngjashmëri.

PËRNGJÁ/S vep., ~VA, ~RË jokal. Përngjaj. Përngjiste me babanë.

PËRNGJASHMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET gjuh. Kthimi i një tingulli, nën ndikimin e një tjetri, në një tingull të njëjtë a të ngjashëm me të, asimilim.

PËRNGJASHM/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR gjuh., kal., vet. v. III E bën të ngjashëm ose të njëjtë me veten (për veprimin e një tingulli mbi një tjetër), asimilon.

PËRNGJASHMÚAR (i, e) mb. Që është përngjashmuar me diçka tjetër.

PËRNGJÁSH/ËM (i), ~ME (e) mb., përf. I ngjashëm.

PËRNGJASÍM,~I m. sh. ~E, ~ET përf. Ngjasim, ngjashmëri.

PËRNGJÁSJ/E,~A f. Përngjasim, përngjashmëri.

PËRNGJÁS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal. Ngjasoj me dikë; ngjason me diçka. Gadishulli formon një hark të madh e të butë, që i përngjason gishtit të madh të dorës, të shtrirë.2. kal.…

PËRNGJASÚES,~E mb. Që përngjason dikë a diçka me një tjetër.

PËRNGJÉSH vep., ~A, ~UR përf., kal. 1. Ngjesh diçka fort. E përngjeshi pambukun në thes. I ngjeshi dhe i përngjeshi rrobat në çantën e shpinës. 2. fig. I bie dikujt me forcë, ia ng…

►PËRNGJÉSH/ET jovep., ~ (u), ~UR pës., vet. v. III e PËRNGJÉSH.

PËRNGJÉSHJ/E,~A f. 1. Veprim kur ngjesh fort ose kur përngjeshet diçka.2. Rrjedhimi kur përngjesh ose kur përngjeshem.

PËRNGJÉSHUR (i, e) mb. Që është ngjeshur fort. Bar i ngjeshur e i përngjeshur.

PËRNGJÉSHËS,~I m. sh. ~, ~IT Mekanizëm ose pajisje që përngjesh diçka.

PËRNGJÉTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që i përngjet dikujt a diçkaje; i përngjashëm, i ngjashëm.

PËRNGJÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. Bashkoj a puthit mirë dy a më shumë gjëra njërën pas tjetrës. Përngjit dy pllaka mermeri. 2. gjuh. Formoj një fjalë të vetme duke bashkuar dy a më sh…

►PËRNGJÍT/ET jovep., ~ (u), ~UR vet. v. III 1. vetv. Bashkohet a puthitet mirë një gjë pas një tjetre. 2. fig., vetv. I afrohet aq shumë dikujt, sa i ngjishet pas trupit. U përngji…

PËRNGJÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përngjit ose kur përngjitet diçka.2. gjuh. Bashkimi i dy a më shumë fjalëve të veçanta dhe formimi i një fjale të vetme, si rrjedhim i …

PËRNGJÍTUR (i, e) mb., gjuh. I përbërë prej dy a më shumë fjalësh të bashkuara në një fjalë të vetme, i formuar me anë të përngjitjes. Fjalë të përngjitura. Ndajfolje (lidhëz) e pë…

PËRNGJÍTËS,~E mb. Që përngjit. Procesi përngjitës si fjalëformim është bukur i gjatë.