Fjalori
PËRNDRITJE

PËRNDRÍTJ/E,~A f. 1. Veprimi kur përndrit ose kur përndritem.
2. Ndritje, ndriçim. Llamba bënte një përndritjedobët.
3. Shkëlqim. Përndritja e zhguallit të breshkësujit të lëbyrte sytë.
4. fig. Ndriçim i brendshëm, dritësim. Përndritja e shpirtit.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PËRNDRIT
PËRNDRIT

PËRNDRÍT vep., ~A, ~UR përf. 1. jokal. Ndrit a ndriçon shumë.
2. kal. Ndriçoj diçka, duke i dhënë një shkëlqimfortë e rrezatues.
3. kal. Shkëlqej diçka, i jap shkëlqim verbues.
4. fig., kal. Ndriçoj mendjen, ndriçoj shpirtin e dikujt. E përndriti me fjalët e Biblës (e Kuranit).


Rezultate të ngjashme

PËRNDRÍT vep., ~A, ~UR përf. 1. jokal. Ndrit a ndriçon shumë.2. kal. Ndriçoj diçka, duke i dhënë një shkëlqim të fortë e rrezatues.3. kal. Shkëlqej diçka, i jap shkëlqim verbues. 4…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRNDRÍT/ET jovep., ~ (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Ndriçohet. 2. vetv. Shkëlqehet. 3. pës., vet. v. III e PËRNDRÍT.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRÍTUR (i, e) mb. 1. Që ka marrë shkëlqim nga rrezet e dritës, që është ndriçuar, që shkëlqen nga një dritë, i ndritur. Re të përndritura. Në qiellin e përndritur.2. vjet. Përd…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRÍTËS,~E mb. Që përndrit. Krijimtaria letrare ishte si një ujdhesë përndritëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRÝDH vep., ~A, ~UR përf., kal. Ndrydh me forcë, ndrydh keq. Ia përndrydhi krahun. Përndrydhi këmbën (dorën).

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRNDRÝDH/ET jovep., ~ (u), ~UR vetv., vet. v. III Ndrydhet me forcë, ndrydhet keq. M’u përndrydh këmba. U përndrydh nga turpi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRÝDHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përndrydh ose kur përdrydhet diçka. 2. Gjendja kur përndrydh ose kur përndrydhet këmba, dora etj. Përndrydhja e gjurit të djathtë e mb…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRÝDHUR (i, e) mb. Që është përndrydhur, i ndrydhur. Ecte me këmbë të përndrydhur. E kishte krahun të përndrydhur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRÝSHE ndajf., edhe si lidh. Në qoftë se nuk veprohet në këtë mënyrë, nëse nuk është kështu, në rast të kundërt, ndryshe. Nisu menjëherë, përndryshe do të arrish tepër vonë! Të…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRNDRYSHÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përndryshoj ose kur përndryshohem.2. Ndryshim.3. gjuh. Ndërkëmbim, alternim. Përndryshimet fonemore (tingullore).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.