Fjalori
PËRLIGJSHMËRI


Rezultate të ngjashme

PËRLÍGJ vep., ~A, ~UR kal. 1. E nxjerr dikë të pafajshëm a pa përgjegjësi për diçka, vërtetoj se dikush ka vepruar me të drejtë a i shtyrë nga ndonjë shkak i pranueshëm; e arsyetoj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRLÍGJ/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. E nxjerr veten të pafajshëm dhe pa përgjegjësi për diçka; provoj se kam vepruar me të drejtë a i shtyrë nga shkaqe të pranueshme; arsyetohe…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Përligjje; justifikim, shfajësim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLÍGJJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përligj dikë apo diçka ose kur përligjem. Përligjja e gabimeve (e fajtorëve). 2. Provë a dëshmi që vlen për të nxjerrë dikë si të pafajs…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRLIGJ/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Përligjem; justifikohem, shfajësohem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Përligj, justifikoj, shfajësoj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLÍGJSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që mund të vërtetohet se është bërë me të drejtë a për shkaqe të pranueshme, që mund të përligjet; i arsyetueshëm, i justifikueshëm. Qëndrim i përligj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJÚAR (i, e) mb. I përligjur; i justifikuar, i shfajësuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLÍGJUR (i, e) mb. 1. Që është vërtetuar se është bërë me të drejtë a për shkaqe të pranueshme, që është përligjur; i arsyetuar, i justifikuar. Veprime të përligjura. 2. Që është…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLÍGJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Përligjje. 2. Detyrë. 3. Shpërblim, shpagim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET libr., përf. Veprimi kur përligjëroj ose kur përligjërohet diçka. Ajo po e ndiqte atë përligjërim kumbues.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., përf., kal., edhe jokal. 1. Ligjëroj bukur dhe me pasion. Ta kish ënda kur përligjëronte. 2. Recitoj bukur diçka. Nisi të përligjëronte disa va…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJËRÚAR (i e) mb., libr., përf. Që është përligjëruar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGJËRÚES,~E mb., libr., përf. Që përligjëron.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLÍGJËS,~E mb. Që përligj dikë a diçka. Shkak (dokument) përligjës.Sin.: arsyetues, shfajësues, përligjje, arsyetim, shfajësim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLÍGSHË mb. Që është shumë i dobët, që është kockë e lëkurë Burrë (fëmijë) përligshë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGËSÍM,~I m. sh. ~E, ~ET përf. 1. Veprimi kur përligësoj ose kur përligësohem.2. Gjendja kur përligësoj ose kur përligësohem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRLIGËS/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR përf. 1. vetv. Bëhem keq; ligem shumë. 2. vetv. Dobësohem shumë.3. pës. e PËRLIGËSÓJ.Sin.: sëmurem, përkeqësohem, dobësohem, ligështohem, lig…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E sëmur rëndë dikë, e përkeqësoj një të sëmurë. Mungesa e kurimit të rregullt e përligësoi.2. E dobësoj shumë dikë. Mosprania e fëmijëve e përl…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRLIGËSÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë keq; që është ligur shumë. 2. Që është dobësuar shumë.Sin.: i sëmurë, i dobët, i ligë, i ligur, i ligështuar, thatanik, i dobësuar, skelet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.