Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
PËRKÚLËT (i, e) mb. 1. I kthyer si hark, i lakuar, i përkulur. Vijë e përkulët. Me vetulla të përkulëta.
2. Që kthehet me lehtësi nga çdo anë; i përkulshëm; i epshëm. Trup i përkulet.
✱Sin.: i përkulur, i përkulshëm, i thyer, kurrizor, i kthyer, i grremtë, i shtrembër, i epur, i kërrusur, kular, lakor, hark, i anuar, i falur, i varur, i ulur, i lëshuar, i vaisur, i kapitur.
PËRKÚL vep., ~A, ~UR kal. 1. I jap trajtën e një harku diçkaje të drejtë, e bëj si hark, e lakoj; ep. Përkul një thupër. Mos e përkul pemën!
2. E kthej a e lakoj sa të formojë një hark ose një kënd, përthyej. Përkul krahun (gjunjët). Përkul trupin (mesin, belin).
3. E ul poshtë diçka, e lëshoj në drejtimin nga toka, var. Përkul kokën. Përkul flamurin në gjysmë shtizë.
4. fig. E bëj që të mposhtet, të më bëjë lëshime a t’i nënshtrohet vullnetit tim, e gjunjëzoj, e thyej. Nuk e përkulën dot popullin. S’e përkulin vështirësitë.
✱Sin.: lakoj, harkoj, ep, epoj, eptoj, kthej, thyej, përthyej, ul, kërrus, gërmuq, anoj, prier, var, fal, mposht, kukëzoj, kukoj, gërlas, lakadredh, kapis, vais, lëshoj, mposht, nënshtroj, gjunjëzoj.
♦ Përkul (ul) *mesin.
PËRKÚL vep., ~A, ~UR kal. 1. I jap trajtën e një harku diçkaje të drejtë, e bëj si hark, e lakoj; ep. Përkul një thupër. Mos e përkul pemën! 2. E kthej a e lakoj sa të formojë një …
Shfaq përkufizimin e plotë →►PËRKÚL/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Merr trajtën e një harku, bëhet si hark, lakohet; epet (për diçka që është e drejtë). Përkulet shelgu (dega, thupra, shufra, te…
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përkul ose kur përkulem. Përkulja e trupit. Përkulja e gjunjëve. Përkulja e degëve. Përkulja para vështirësive.2. Pjesa a vendi që është …
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKULMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET përf. Kulmim. Priste përkulmimin me njohjen e pavarësisë.
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLUR (i, e) mb. 1. Që është i lakuar ose që ka pjesë të kthyera në trajtë harku, i kthyer, i lakuar. Orendi të përkulura. 2. Që e ka ulur kokën e kurrizin, i kërrusur. Ecte i p…
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLUR,~A (e) f. sh. ~A, ~T (të) Pjesa a vendi që është përkulur, përkulje.
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLUR ndajf. Me trup të kërrusur; kund. drejt. Rrinte përkulur.✱Sin.: përkulshëm, përkultas, përkultazi, kërrusur, gërmuqur, gërmuqas, ulur, përmbys, pjerrtas.
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLUR,~IT (të) as. Përkulje.
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLËS,~I m. sh. ~, ~IT Mjet a mekanizëm që i jep diçkaje trajtën e një harku; mjet që e bën diçka të lakohet si hark a të thyhet, duke formuar një kënd. Përkulës çeliku. Përkulë…
Shfaq përkufizimin e plotë →PËRKÚLËS,~E mb. Që i jep diçkaje trajtën e një harku; që e bën diçka të lakohet si hark a të thyhet, duke formuar një kënd. Forcë përkulëse. Muskul përkulës.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë