Fjalori
PËRKULËT

PËRKÚLËT (i, e) mb. 1. I kthyer si hark, i lakuar, i përkulur. Vijë e përkulët. Me vetulla të përkulëta.
2.kthehet me lehtësi nga çdo anë; i përkulshëm; i epshëm. Trup i përkulet.
Sin.: i përkulur, i përkulshëm, i thyer, kurrizor, i kthyer, i grremtë, i shtrembër, i epur, i kërrusur, kular, lakor, hark, i anuar, i falur, i varur, i ulur, i lëshuar, i vaisur, i kapitur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PËRKUL
PËRKUL

PËRKÚL vep., ~A, ~UR kal. 1. I jap trajtën e një harku diçkajedrejtë, e bëj si hark, e lakoj; ep. Përkul një thupër. Mos e përkul pemën!
2. E kthej a e lakoj sa të formojë një hark ose një kënd, përthyej. Përkul krahun (gjunjët). Përkul trupin (mesin, belin).
3. E ul poshtë diçka, e lëshojdrejtimin nga toka, var. Përkul kokën. Përkul flamuringjysmë shtizë.
4. fig. E bëj që të mposhtet, të më bëjë lëshime a t’i nënshtrohet vullnetit tim, e gjunjëzoj, e thyej. Nuk e përkulën dot popullin. S’e përkulin vështirësitë.
Sin.: lakoj, harkoj, ep, epoj, eptoj, kthej, thyej, përthyej, ul, kërrus, gërmuq, anoj, prier, var, fal, mposht, kukëzoj, kukoj, gërlas, lakadredh, kapis, vais, lëshoj, mposht, nënshtroj, gjunjëzoj.
Përkul (ul) *mesin.


Rezultate të ngjashme

PËRKÚL vep., ~A, ~UR kal. 1. I jap trajtën e një harku diçkaje të drejtë, e bëj si hark, e lakoj; ep. Përkul një thupër. Mos e përkul pemën! 2. E kthej a e lakoj sa të formojë një …

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRKÚL/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Merr trajtën e një harku, bëhet si hark, lakohet; epet (për diçka që është e drejtë). Përkulet shelgu (dega, thupra, shufra, te…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përkul ose kur përkulem. Përkulja e trupit. Përkulja e gjunjëve. Përkulja e degëve. Përkulja para vështirësive.2. Pjesa a vendi që është …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKULMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET përf. Kulmim. Priste përkulmimin me njohjen e pavarësisë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLUR (i, e) mb. 1. Që është i lakuar ose që ka pjesë të kthyera në trajtë harku, i kthyer, i lakuar. Orendi të përkulura. 2. Që e ka ulur kokën e kurrizin, i kërrusur. Ecte i p…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLUR,~A (e) f. sh. ~A, ~T (të) Pjesa a vendi që është përkulur, përkulje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLUR ndajf. Me trup të kërrusur; kund. drejt. Rrinte përkulur.Sin.: përkulshëm, përkultas, përkultazi, kërrusur, gërmuqur, gërmuqas, ulur, përmbys, pjerrtas.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLUR,~IT (të) as. Përkulje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLËS,~I m. sh. ~, ~IT Mjet a mekanizëm që i jep diçkaje trajtën e një harku; mjet që e bën diçka të lakohet si hark a të thyhet, duke formuar një kënd. Përkulës çeliku. Përkulë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÚLËS,~E mb. Që i jep diçkaje trajtën e një harku; që e bën diçka të lakohet si hark a të thyhet, duke formuar një kënd. Forcë përkulëse. Muskul përkulës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.