Fjalori
PËRKITJE

PËRKÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur përkas ose kur përkitet.
Sin.: prekje, prekje, cikje, cekje, çekje, lidhje.


Rezultate të ngjashme

PËRKÍTAZI ndajf. 1. Në përputhje me diçka, në lidhje me diçka. Përkitazi me sa u tha. 2. Përkatësisht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►PËRK/ÍTET jovep., ~ÍT (u), ~ÍTUR pës., vet. v. III e PËRKÁS.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKITSHMËRÍ,~A f. Të qenët i përkitshëm; vetia e diçkaje që është e përkitshme me diçka tjetër. Përkitshmëri delikate. Makina e përkitshmërisë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRKÍTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që përkon a që mund të përkojë me diçka tjetër. Feja dhe interesat kombëtarë nuk janë ngaherë të përkitshëm.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.