Fjalori
PËRCE

PË́RC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. bot. Shkurrja e përcëllakut.
2. bis. Pordhë e vogël, pordhë me pak zhurmë.
3. fig. Njeri që kërcen menjëherë e nuk përmbahet, njeri që nxehet shpejt (edhe si mb.).

PERÇE

PÉRÇ/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Balluke. Preu perçen.
2. vjet. Tufë flokësh të gjatë që linin burrat në majë të kokës. Djalë (burrë) me perçe të zezë (me perçe të artë).
3. Flokë tepër të gjatë e të lëshuar mbi supe (për burrat). Krihte perçen. E ka lëshuar perçen.
4. Tufë qimesh të gjata që kanë disa kafshë në qafë; jelja e kalit, krifë. Perçe e zezë (e bardhë, e gjatë). Perçja e kalit (e luanit). Tundi (shkundi) perçen.
5. Xhufka e misrit.
✱Sin.: balluke, kreshtë, cullufe, jele, krifë, xhufkë.

PERÇE

PÉRÇ/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET Pëlhurë e zezë dhe e hollë, me të cilën gratë myslimane në disa vende mbulojnë fytyrën që të mos i shohin të tjerët; shami e zezë koke, lloj nape e zezë. Mbulohen me perçe të zezë.
✱Sin.: fytyrëz, perde, byrde, napë, jashmak.

Rezultate të ngjashme

PËRCEL

PËRCÉL,~I m. Tepë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRC

PËRC ndajf. Pa qëndruar në një vend (zakonisht për një fëmijë). Përc këtu e përc atje, nuk të zë bytha vend!

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCALL

PËRCÁLL vep., ~A, ~UR kal. 1. I afroj viçin lopës sa t’ia kapë pak gjirin që të lëshojë qumështin për ta mjelë. Lopa s’milet pa e përcallë. 2. fig. Marr me të mirë dikë, e përkëdhe…

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCAT

PËRCÁT vep., ~A, ~UR 1. kal. Ngacmoj për gjëra të vogla; picat. Përcat herë njërin e herë tjetrin.2. jokal. Zhurmoj.✱Sin.: ngacmoj, bezdis, picat, cakërroj.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCAÇ

PËRCÁÇ,~E mb. Që përcat, ngacmues, picatës. Fëmijë përcaç.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCIK

PËRCÍK vep., ~A, ~UR kal. E cik a e prek lehtas. E përciku në flokë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCKË

PË́RCKË mb. Gjaknxehtë. Grua përckë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCKË

PËRCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Përcëllak, përce. 2. fig. Njeri që kërcen menjëherë, njeri që nxehet shpejt, përce.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCUK

PËRCÚK,~U m. Një lloj bari, që është i blertë dimër e verë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
PËRCUKË

PËRCÚK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT vjet. Parukë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë