Fjalori
PËRCËLLIT

PËRCËLLÍT vep., ~A, ~UR kal. Përcëllojzjarr, përzhit, përdjeg. Përcëlliti bishtin e sëpatës (bishtin e lopatës). Përcëlliti vetullat (flokët). Përcëlliti duart (këmbët).


Rezultate të ngjashme

PËRCËLLÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Kulaç i hollë me miell gruri ose misri, i zënë me ujë të ftohtë dhe i pjekur në hi a në zjarr me flakë. 2. Zjarr me flakë, që ndizet e shuhet shpejt…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÁK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bot. Bimë barishtore rreth një metër e lartë, me kërcell të fortë, të drejtë e të degëzuar sipër, gjethet e së cilës janë të vogla e të mprehta si …

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÁK,~E mb. 1. Që është i thatë dhe i dobët, që ka marrë një ngjyrë të hirtë në fytyrë.2. fig. Therës, përcëllues. Fjalë përcëllake.Sin.: i thatë, i rrëgjuar, i dobët, thatan…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÁN,~E mb. 1. Që e ka fytyrën të përcëlluar nga dielli. Burrë përcëllan. Grua përcëllane. 2. Që e ka fytyrën të rreshkur e si të djegur; i dobët.3. si em. m. e f. Sipas kupti…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÍM,~I m. 1. Veprimi kur përcëlloj ose kur përcëllohem. Përcëllimi në zjarr (në flakë).2. Djegie, përzhitje. Përcëllimi e pulës. Përcëllimi i vetullave. 3. Përvëlim. Përcëlli…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zjarr që ka rënë në një pyll.2. Zjarr i madh me flakë që të përcëllon. Digjej në përcëllimë. 3. Pyll, në të cilin ka rënë zjarr dhe kanë mbetur aty…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÍN/Ë, ~A f. sh. ~A, ~AT Përcëllimë. Bëje dru në përcëllinë, moj Maro moj Marinë (folk.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Djeg pak diçka në anën e jashtme a në sipërfaqe, e përzhit sipër flakës ose në zjarr, përdjeg. Përcëlloj pulën e vë pulën mbi flakë, pasi e shpu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÚAR (i, e) mb. 1. Që është djegur pak në anën e jashtme a në sipërfaqe, që është përcëlluar, i përzhitur. Bukë e përcëlluar. Me vetulla të përcëlluara. 2. tekst. Që është dj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRCËLLÚES,~E mb. Që të përcëllon; përvëlues. Nën diellin përcëllues. Fjalë përcëlluese. Humbje përcëlluese.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.