Fjalori
PËRBETOHEM

►PËRBET/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Jap fjalën e nderit para dikujt, zakonisht për të kryer diçka, duke bërë be të shumta, bëj be, betohem; përbehem. U betuan e u përbetuan bënë be e rrufe, s’lanë be pa bërë. U përbetohej se do t’ia merrte hakun.
2. I lutem shumë dikujt duke bërë be të shumta, përbehem; betohem. I përbetohej për çka kishte më të shtrenjtë (të dashur).
3. I kërcënohem dikujt, i kanosem, përbehem.
4. Jap besën, lidhem me besë me të tjerë për të kryer diçka, betohem.
Sin.: betohem, përgjërohem, kërcënohem, përbehem, lutem, kërcënohem, kanosem.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: PËRBETOJ
PËRBETOJ

PËRBET/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. I lutem shumë dikujt për diçka duke i bërë be të shumta; e vë në be, përbej. E përbetoi me nënë e baba që të mos nisej.
2. vjet. Pëshpërit formula magjikepakuptueshme dhe lutjendryshme fetare gjoja për të larguar shpirtrat e këqij, xhindet ose djallin (sipas besëtytnive). Përbetontepaudhin me lutje dhe namatisje.
Sin.: përbej, përgjëroj, komplotoj.


Rezultate të ngjashme

PËRBETÁR,~I f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që lidhet me besë me dikë; përbetues. 2. Komplotist.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÁR,~E mb. Që është përbetuar për të kryer diçka; që është lidhur me besë me dikë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që lidhet me besë me dikë; përbetuese. 2. Komplotiste.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përbetoj ose kur përbetohem. 2. Fjalët që thuhen kur përbetohemi; betim. Përbetime të zjarrta. 3. Marrëveshje e fshehtë e një grupi të vog…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBET/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. I lutem shumë dikujt për diçka duke i bërë be të shumta; e vë në be, përbej. E përbetoi me nënë e baba që të mos nisej. 2. vjet. Pëshpërit formul…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÚAR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) Ai që është i përbetuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÚAR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Ajo që është e përbetuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÚAR (i, e) mb. 1. I vendosur e i palëkundur në qëndrimin e tij. Ishte i përbetuar. 2. Që s’lë gjë pa bërë për të dëmtuar tjetrin, i betuar. Armik i përbetuar.Sin.: i betuar,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÚES,~I m. sh. ~, ~IT Përbetar. Përbetuesit ruanin fshehtësinë (anonimatin).

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Përbetare.

Shfaq përkufizimin e plotë →

PËRBETÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. I përbetuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.