Fjalori
OGIÇ

OGÍÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Dash i madh me këmborë, që i prin tufës se dhenve; përçor. Tufën e prin ogiçi. Qafën e trashë si ogiçi i këmborës.
2. Qengj i urtë e i mësuar, që i shkon pas bariut a një fëmije, manar. Ogiç i pandarë. Ogiçi i shtëpisë (i djalit). I shkon pas si ogiç. Bari i keq gëlbaz delet me gjithë ogiç. (fj. u.). Derri, derrin bën; ogiçin e bën delja. (fj. u.).
3. fig. Njeri i urtë, zakonisht i mitur e i ushqyer mirë, që shkon gjithnjë pas dikujt.
4. si mb. Sipas kuptimeveemrit. Dash (qengj) ogiç. Djalë ogiç.
Sin.: përçor, manar, i mësuar, i urtë.


Rezultate të ngjashme

OGÍÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Manare. E ndiqte pas si ogiçe.2. si mb. Sipas kuptimit të emrit. Vajzë ogiçe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.