Fjalori
NUSELALË

NUSELÁL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. 1. (lat. Martes foina; Mustela nivalis) Kafshë gjitare mishngrënëse sa një mace, me trupshkathët, me gëzofmurrmë a të kuqërremtë sipër e të bardhëbark; bukël, nusël, nusëz. Nuselala na i mbaroi pulat. E shkathët si nuselalë.
2. Pjesë e parë e emërtimeve për llojendryshme të nuselalës: Nuselala e borës (lat. Mustela erminea). Nuselala bishtzezë (lat. Mustela erminea).
Sin.: bukël, bukër, buklezë, bukrezë, bukulicë, bukulushë, bukuriII, bukuroshe, bulkëz, nusël, nusëz, nusebukur, nusmirë, nusebukël, bishtfurkë, furrëbubëz, larakuqe, nuse, nificë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.