Fjalori
NJERI

NJERÍ,~U m. sh. NJÉRËZ, NJÉRËZIT 1. Qenia e gjallë më e lartë, që është e aftëmendojë e të flasë, të bëjë vegla e t’i përdorë ato në procesin e punës shoqërore; pjesëtar i shoqërisë njerëzore. Njeriu i parë. Njerëzit e lashtë. Njeriu i shpellave. Njeri i zhvilluar (i qytetëruar). Organizmi i njeriut. Të drejtat e njeriut. Një grup njerëzish. Shfaqja e njeriutTokë. Njeriu për njeriun është. (fj. u.). Njeriu, sa rron, mëson. (fj. u.). Mali me mal s’piqen, njeriu me njeriun piqen. (fj. u.).
2. Pjesëtar i shoqërisë njerëzore, i parë si mishërues e bartës i disa tipareve dalluesekarakterit, i cilësive morale e i aftësive mendore dhe i lidhur me mjedisin a me rrethin ku jeton e punon. Njeri i mirë (i ndershëm, i drejtë). Njeri i butë (i urtë, i dashur, i thjeshtë, i qeshur). Njeri i pjekur (i vendosur). Njeri i mrekullueshëm. Njeri i madh (i njohur, i dëgjuar). Njeri i keq (i lig, i poshtër, gënjeshtar, i ulët, i dobët). Njeri i marrë. Njeri i ftohtë. Njeri i punës. Njeri i artit (i kulturës, i shkencës, i pendës, i pushkës). Njeri i besës (i fjalës, i gojës). Njeri i rrugëve (i qejfit, i lekut). Njeri me mend. Njeri me shkollë. Njeri me vullnetmirë. Ç’njeri është?
3. Pjesëtar i shoqërisë njerëzore, i cili mishëron e përfaqëson vetitë më të miraqeniesgjallëzhvilluarshkallën më të lartë (në kundërvënie me kafshën). Paragjithash duhetjesh njeri. Ai s’është njeri. Punabën njeri. - Sillu si njeri! - Atij i them njeri unë! Të trajton si njeri. Flet (përgjigjet) si njeri.
4. kryes. sh. Farefisi, të afërmit më të ngushtë. Njerëzit e mi. Njerëzit e shtëpisë. Njerëzit e nuses (e dhëndrit). Te njerëzit e vet. Njeri pa njeri njeri që ka mbetur i vetëm, pa të afërm.
5. I besuar i dikujt, mbrojtës a përkrahës i dikujt; ai që ështëshërbimdikujt. Ishte njeriu i ministrit. Është njeriu ynë (i tyre). Është njeri i miqve tanë.
Sin.: vdekatar, i vdekshëm, rob, njerëzim, person, vetë, shpirt, frymë, gojë.
Ç’ha *goja e njeriut. Është bërë *gjysmë njeriu (dikush). E bëri *gjysmë njeriu (dikë). Një *grusht njeri. Njeri pa njeri dikushështë fare i vetëm, jetim a i braktisur; ai që s’ka kush ta mbrojë, ta mbështetë a ta përkrahë. Pesë (dy) *para njeri (burrë). S’ia pret njeri *qimen (dikujt). Nuk sheh dy *sy njeriu (dikush). *Shpirt njeriu. S’e zë (s’e kap) njeri për bishti (dikë a diçka) shpërf.

NJERI


Rezultate të ngjashme

NJERÍTH,~II m. sh. ~A, ~AT anat. Lapër e vogël mishi, që është si zgjatim i qiellzës së butë dhe që ndan zgavrën e gojës nga prapagoja. Më është skuqur njerithi. I ka rënë njerithi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJERÍTH,~III m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Njeri i vogël nga trupi, shkurtabiq. Ishte njerith pesëdhjetëvjeçar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJERIZÍM,~I m. Veprimi kur e shndërroj në njeri ose kur shndërrohet në njeri; kund. çnjerëzim. Procesi i njerizimit. Eksperimenti i njerizimit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJÉRK,~U m. kryes. nj., sh. ~Ë, ~ËT Burri i dytë i një gruaje kundrejt fëmijëve që ka ajo me burrin e parë; burri i nënës. Sillet si njerk i lig. Njerku s’është baba. (fj. u.). M…

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJERKÁN,~I m., krahin. Njerk.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJERKÓR,~E mb. Që lidhet me njerkën a me njerkun, që i takon njerkës ose njerkut, i njerkës ose i njerkut. Birësim njerkor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJÉRK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gruaja e dytë e një burri kundrejt fëmijëve që ka ai me gruan e parë; gruaja e babait, vitërkeshë. Vajzat e njerkës. Njerka iu bë nënë e kaluar nënës. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJÉRO pasth. NjeriIII. Njero, eja të hash!

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJERÚC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Xhuxh. Një njeruc i mjerë. - Dëgjo, o njeruc! - O njeruc, kur do bëhesh njeri vigan?

Shfaq përkufizimin e plotë →

NJERËZÍ,~A f. 1. përmb. Të gjithë njerëzit e një vendi së bashku; një grumbull njerëzish; njerëzit, bota, gjindja. I dha dritë njerëzisë. I bëri zë njerëzisë. Doli faqebardhë para …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.