Fjalori

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: NGUL
NGUL

NGUL vep., ~A, ~UR kal. 1. Bëjdiçka (zakonisht me majë) të hyjë në një trup (në tokë, në mur, në dërrasë etj.) duke e goditur ose duke i rënduar me forcë; kund. shkul, çngul. Ngul gozhdën. Ngul shtyllat. Ngul një hu. Ngul kazmën. Nguldhe (në dërrasë). E nguli thellë. Ngul hunjtë e domatevearë. - Ia ngulsha gurin (e varrit) mbi krye! mallk. Ngul gozhdëpikë të sabahut e filloj ditën mbrapsht, me ngatërresa. Nuk ia ngul kush dhëmbin dikujt është i fortë, i zoti.
2. Fut diçkahollë e të mprehtë në një send etj. Ngul gjilpërën. I nguli thikën (shpatën). Ngul pirunin. Ngul sfurkun. I nguli dhëmbët. I ngul thimthin. I nguli thonjtë (kthetrat).
3. Mbjell një bimë a një pemë. Ngul hardhi. Ngul fidanë. Ngul qepë e shkul hudhra 1. Bën një punëpadobishme, krejtkotë, bënshumë dëm sesa punëvlefshme. 2. Ai tani po ngul e shkul hudhra ka kohë që ka vdekur. 3. Ngul qepë në njërën anë e shkul hudhra në anën tjetër çalon.
4. Vendos diku për të mos e lëvizur për një kohë; e vë diku, duke e mbajtur fort që të mos luajë nga vendi. Ngulën çadrat vendosën, hapën çadrat. Ngulën kampin. Ngulën vathën. Nguli cak zuri vend për të jetuar. Ngul këmbët pas dheut. Ngul flamurin vë, ngre flamurin në një vend.
5. fig. Shikoj me vëmendjepërqendruar. Ia nguli sytë me plot admirim. Nguli vështrimin.
6. fig. Bëj që të zërë vend për shumë kohëmendje a në kujtesë diçka. E ngulikokë (në mendje, në kujtesë). Ngule mirëkokë këtë këshillë.
7. jokal. vend diku për të banuar; qëndroj në një vend, ndalem diku, ngulem. Ngulifshat. Nguli i pari në atë vend. - Ngul aty e mos lëviz!
8. Thumboj, tall. Vetëmngulë di ai!
9. Ia hedh dikujt; i bëj një të keqe dikujt. Ai ta ngul pa e marrë vesh.
Sin.: rras, fut, citos, vë, shpoj, zë, mbjell, vendos, shikoj, vështroj, fiksoj, mbërthej, rrënjos, gdhend, hedh, shartoj, tipos, skalit, thadroj, ngulit, përqendroj, ndalem, vendosem, ngulem, thumboj, tall.
*Ditënlëpin këmbët e natënngul dhëmbët (dikush). I nguli brirët (dikush) përb. Ngul *cakun (diku). Ngul *gozhdë (dikush). Ngul *këmbë. Ngul *këmbët në akull (dikush). E ngul (e ngulit) në *kokë (diçka). E ngul (e ngulit) në krye (*kokë) (diçka). I ka ngulur kthetrat (dikujt a diçkaje). E ngul (e ngulit) në *mendje (diçka). Ia ngul (ia ngulit) në *mendje (diçka). Ia ngul *sytë (dikujt a diçkaje). Ngul shkul (dikush) thotë a bënnjëjtën gjë, kthehet e rikthehet po aty, në një vend mbetet; ngre e ul; ngreh e shkreh2; bjer e çohu. Ia ngul (ia ngulit) në *tru (diçka). Ngul *thembrat.

NGUL

NGUL ndajf. Drejt, fill, pingul, shumë pjerrët. Alpinistët iu ngjitën malit ngul përpjetë. Ngul pjetposhtë thikë pjetposhtë. I ra shpatit ngul pjetposhtë.
Sin.: drejt, fill, thikë, pingul.

NGUL

NGUL pasth. 1. Mbahu, mos u dorëzo, mos u jep, qëndro, prit. Ngul Malësi!
2. Jepi, nisu me vrap; mos iu ndaj. Ngulshtëpi se po të presin fëmijët.
3. Ndal, prit. Ngul aty se nuk vonohem.

NGUL

NGUL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Tipar i brendshëm, tipar i karakterit të një njeriu; ves, huq. Njeri me ngulekëqija.
2. Thumb, kunj. Nuk hoqi dorë nga ngulet.
Sin.: tipar, ves, huq, thumb, kunj.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.