Fjalori
NGUCAÇ

NGUCÁÇ,~E mb. Që u bieqafëtjerëve, që ngacmon, që nuk i rrihet pa ngucur dikë.
Sin.: ngastar, nguctar, ngucakeq, bizgrraç, bucallkë, gërgasës, ngackamadh, ngucavel, picaç, pikëkuq, pizhugaç, qukaç, vëzmëz.

NGUCAÇ

NGUCÁÇ,~I m. sh. ~A, ~AT krahin. Ai që është cytës, ngucës, ngacmues; njeri që s’i rrihet pa e ngucur dikë.


Rezultate të ngjashme

NGUCÁÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. Ajo që bie në qafë, që ngacmon, që nguc.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.