Fjalori
NGJITUR

NGJÍTUR (i, e)II mb. është ngjitur në një vendlartë. ngjitur në mal (në bjeshkë).

NGJITUR

NGJÍTUR,~IT (të) as. Veprimi kur ngjit ose kur ngjitem; ngjitje. ngjiturit në mal (në pemë).


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: NGJIT
NGJIT

NGJIT (NGJIS)I vep., ~A, ~UR kal. 1. Bashkoj një gjë tek një tjetër me një lëndë veshtullore si zamkë, tutkall etj.; vë; kund. shqit, heq, çngjit. Ngjit pullënzarf. Ngjit një lajmërim (një shpallje) në mur. Ngjit me tutkall (me zamkë).
2. Bashkoj pjesët e diçkajeishte këputur e thyer; bashkoj një gjë me një tjetër duke e qepur a duke e mbërthyer. Ngjit kockën e thyer. Ngjit dorezën e çadrës. I ngjiti këmbën stolit.
3. Bashkoj dy pjesë prej metali duke i shkrirë me zjarr në dy skajet; i zë vrimat një ene prej metali duke e pikur; i zë vrimat a të çarat një ene plastike e prej druri. Ngjit hekurin (shufrën e këputur). Ngjit kovën (kazanin). Ngjit me kallaj (me plumb).
4. Ia kaloj një tjetri sëmundjen nga e cila vuaj vetë; fig. e bëj ta zërë një ndjenjë, që e kisha vetë. I ngjiti sëmundjen (gripin, virusin). Ua ngjit gëzimin (guximin, optimizmin) edhetjerëve. Ma ngjiti pesimizmin.
5. I vë emrin; i vë një emërdytë a një nofkë, quaj. Ia ngjitën emrin Agim. I ngjitën një nofkë. - Si ia ngjitët emrin koteles?
6. fig. I vë fajin pa të drejtë për diçka; ia vë në kurriz dikujt diçka që nuk i takon; ia vesh. Ia ngjiti fajin shokut (fëmijës). Ia ngjiti tjetërkujt vrasjen (vjedhjen). Ia ngjitëngjitha atij. I ngjitën një bisht.
7. Bashkoj fort pas diçkaje; afroj shumë sa të takohen. E ngjiti faqen pas xhamit. I ngjitën disa tryeza bashkë. I ngjiti dhëmbin e kafshoi.
8. bised. Godas me diçka, qëlloj fort. Ia ngjiti me shuplakë (me pëllëmbë). Ia ngjitiluleballit.
9. jokal., vet. v. III Ka aftësinëbashkojë dy gjëra që të mos ndahen (për disa lëndë veshtullore etj.). Kjo zamkë nuk ngjit mirë këpucët. Si ngjitëse, ngjit mirë.
10. jokal., vet. v. III vend mirë dhe nuk shqitet lehtë, ngjitet. Nuk ngjiti bora. Më ngjiti këmbabaltë. Më ngjitidorë tutkalli.
11. jokal., vet. v. III Më zë vend një ushqim, më shijon e më shkon mirë. Nuk më ngjiti buka (dreka). Sa i ngjiti byreku!
Sin.: bashkoj, pik, pikoj, puq, puthit, përngjit, kolis, zamkoj, vë, var, mbërthej, zë, qep, saldoj, shkrij, rregulloj, moleps, përcjell, quaj, godis, vesh, ngarkoj, hedh, përplas, mbath, ngjesh, afroj, shijon, pëlqen.
I ngjit (i trazon) *dora (dikujt) përb. Nuk i ngjit *fare (dikush a diçka). ngjit *fjala (me dikë). Për ta ngjitur pas *muri. I ngjit *shkallët një nga një.

NGJIT

NGJIT (NGJIS)II vep., ~A, ~UR kal. 1. Shpie diçka nga një vend më i ulët në një vend më të lartë, ngre; kund. zbres, ul. I ngjiti tullatkatin e tretë. E ngjiti shumë lart aeroplanin (helikopterin).
2. Kaloj nëpër një vend nga poshtë lart, ngjitem. Ngjitënpërpjetën. E ngjiti malin me një grup alpinistësh. I ngjiti shkallët me vrap. I ngjit shkallët një nga një dikush i merr punët shtruar; është i matur e i kujdesshëm në të folur e në të vepruar; nuk ngutet.
3. fig. Ngre, çoj lart. E ngjiti lart. E ngjitikryeklasifikimit skuadrën.
Sin.: ngre, çoj, ngjitem, hipi.

NGJIT


Rezultate të ngjashme

NGJÍTURAZI ndajf. Shumë pranë njëri-tjetrit, ngjitur, puqur. Shtëpitë i kishin ndërtuar ngjiturazi. Në dhomën ngjiturazi pa dikë. Njerëzit ishin mbledhur ngjiturazi në një shesh të…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.