Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
NGJÍTËS,~EI mb. 1. Që shërben për të ngjitur dy gjëra; që është i lyer me një lëndë e cila ngjit. Lëndë ngjitëse. Gomë ngjitëse. Letër ngjitëse (për miza) rrip letre i lyer me një lëndë veshtullore për të kapur mizat.
2. Që ngjitet pas sendeve të tjera dhe nuk shqitet lehtë. Baltë ngjitëse. Truall i butë dhe ngjitës.
3. mjek. Që ka aftësinë të kalojë nga një i sëmurë te një i shëndoshë, që përhapet nga një i sëmurë tek të shëndoshët (për sëmundjet). Sëmundje ngjitëse. Spitali (pavijoni) i sëmundjeve ngjitëse. Nuk është ngjitëse.
4. fig. Që përhapet lehtë tek të tjerët, që i zë edhe të tjerët. E qeshur ngjitëse.
✱Sin.: i ngjitshëm, veshtullor, infektiv, molepsës.
NGJÍTËS,~EII mb. 1. Që merr drejtimin nga poshtë lart; që shkon duke u ngritur; që lëviz nga poshtë lart; kund. zbritës. Vijë ngjitëse. Rryma ngjitëse të ajrit. Shkallëzim ngjitës. Diftong ngjitës (gjuh.) diftong tek i cili theksi bie mbi elementin e dytë. Shkallë ngjitëse (muz.) shkallë muzikore në të cilën çdo tingull a zë është më i lartë se ai që gjendet para tij.
2. bot. Kacavarës. Fasule ngjitëse. Bimë ngjitëse.
✱Sin.: i përpjetë, përdredhës, kacavarës.
NGJÍTËS,~II m. sh. ~, ~IT 1. Lëndë veshtullore ose përzierje e disa lëndëve, me të cilën lyhen sipërfaqet e dy fletëve a të dy pjesëve për t’i ngjitur; lëndë që shërben për të ngjitur, zamkë. Ngjitës i lëngshëm (i trashë). Lyej me ngjitës. Tutkalli është ngjitës i mirë. Ngjitës i skaduar.
2. bot. (lat. Galium aparine) Bimë barishtore që rritet ndër ara e nëpër gjerdhe, me kërcell të hollë e të gjatë si të kulprës, me gjethe të çara e me gjemba, që të ngjiten pas trupit, dhe me lule të bardha në të gjelbër, që lëshojnë disa fara të murrme.
3. bot. (lat. Hendera Helix) Urth.
✱Sin.: zamkë, zam, kolës, qiriç, tutkall, makë, veshtullor, urth, kacavarës, lëvarës.
NGJÍTËS/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. Pajisje për të ngjitur me nxehtësi pjesë metalike. 2. Ngjitës. Ngjitëse letrash. Lyej (bëj) me ngjitëse.
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍTËS/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Ervum ervilia) Urov.
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍTË (i, e) mb. Që është qafëshkurtër. Njeri (burrë) i ngjitë.
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍTË ndajf. 1. Fare pranë, krah më krah, bashkë. Ngjitë pas tij shkonte qeni besnik. Ai nuk i lë dy gurë ngjitë. Nuk i lë brinjë ngjitë dikujt a) e rrah; e mund; e mundoj sa t’i …
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍT/Ë,~A f. Çuarja e bagëtive në kullotat malore.
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍTË,~T (të) as. 1. Ngjitje. 2. Koha e ngjitjes në bjeshkë për verim e bagëtive gjashtë javë pas Shëngjergjit (rreth 21 qershor) dhe ritet përkatëse; të dalat. U martuan në të ng…
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍT/ËM (i), ~ME (e) mb. Që është i ngjitur. I ngjitëm shkel e shko.
Shfaq përkufizimin e plotë →NGJÍTËZ,~A f. Ngjitës, nofkë, pseudonim.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë