Fjalori
NDUKË

NDÚK/Ë,~A f. Tufë leshishkulet nga një lëkurë. Një ndukë lesh deleje.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: NDUK
NDUK

NDUK vep., ~A, ~UR kal. 1. Kap mishin dhe e tërheq lehtë duke bashkuar gishtat e dorës; pickoj; ngacmoj duke pickuar. Ndukte faqet. I ndukte krahun. Mos më nduk më.
2. I shkul pendët a puplat një shpendi, rrjep. Nduk pulën (zogun, rosën). I nduku pendët.
3. Tërheq nga pak, shkul lehtë fijet e flokëve, qimet e mjekrës a të mustaqeve; tërheq me forcë duke e kapur me majagishtave, shkul. Nduk mustaqet (mjekrën). I ndukte flokët. I nduku veshët.
4. Kafshoj me dhëmbë aty-këtu; i këput një copë me dhëmbë; kafshoj nga pak, brej me dhëmbë. Nduk bukën. Nduk një dardhë (një mollë). Nduk thonjtë. Ndukte buzën. Nduk gjethet (dhia). Nduk barin (delja). Nduk grepin (peshku). E nduku qeni.
5. Tërheq nga vetja dikë a diçka duke e kapur lehtë diku. Nduk frerin. Nduk litarin. Nduk nga mënga (nga krahu, nga palltoja).
6. Mbaj ndër duar diçka dhe e zhubros. Ndukte shaminë (shallin).
7. Shkul aty-këtu. Nduk barin.
8. Thith gjirin fëmija (qengji, viçi). Po nduk viçi.
9. Marr diçka që nuk më takon, me forcë apo me dredhi, zhvat. Ai vetëmndukë di.
10. Rrah; rrah keq; zhdëp. E zuri në një cep dhe e nduku paq.
11. E mund dikëlojë. Do të të ndukshah, ke për ta parë!
12. Shprish leshin për ta lënurur. E nduku mirë e mirë leshin.
Sin.: rrufshoj, kaçanduk, përqok, çnduk, stok, shkalafis, sharanduk, pickoj, çukis, çupis, rrudh, rrjep, shkul, kafshoj, brej, çepkas, kërpis, tërheq, zhubros, rrah, zhdëp, mund, shkrif.


Rezultate të ngjashme

NDUK vep., ~A, ~UR kal. 1. Kap mishin dhe e tërheq lehtë duke bashkuar gishtat e dorës; pickoj; ngacmoj duke pickuar. Ndukte faqet. I ndukte krahun. Mos më nduk më.2. I shkul pendë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDUKÁN,~E mb. Që është pa personalitet, që është i nëpërkëmbur. Burrë ndukan.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDUKÁN,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Dash që i ka rënë leshi. 2. Njeri i plakur para kohe. Ndukanin e kanë plakur hallet.3. Ai që është pa personalitet, ai që është i nëpërkëmbur; ndeman. N…

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDUKÁÇ,~I m. Piskërr, piskatore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►NDÚK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Shkul flokët dhe gërvisht faqet nga dëshpërimi. Ndukeshin e vajtonin. 2. vetv., sh. Pickohemi njëri me tjetrin. Mos u ndukni!3. pës. e NDÚK. N…

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÚKJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur nduk ose kur ndukem. Ndukja e pulës. Ndukja e flokëve (e mjekrës).Sin.: pickim, rrjepje, shkulje, kafshim, çepkatje, çupitje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDUKT (i, e) mb. Që i ka rënë leshi vende-vende. Dele e nduktë. E ka kryet e nduktë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDUKÇ,~II m. Agdë, nukaç.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDUKÇ,~III m. sh. ~E, ~ET Ai që përtyp diçka, përtypës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.