Fjalori
NDESH

NDESH vep., ~A, ~UR kal. 1. Has me dikë a me diçka që më del përballë, gjej papritur, takoj rastësisht, has. Ndeshivëllanë (shokun). Nuk e ndesha gjatë rrugës. I ndeshi (i hasi, i zuri, i ra) sharragozhdë.
2. Gjej diçka gjatë leximit, gjatë punës, gjatë kërkimit etj. Ndesh një fjalëpanjohur. E ndesha teksa në një tekst. Emrin e tij e ndesh shpeshkëtë libër. Këtë kafene e ndeshim kudo.
3. jokal. Përplasem me dikë a me diçka që më zë rrugën. Ndeshi në një gur. Ndeshi në një kurth për kafshëegra. Ndeshi në një mur të lartë.
4. fig., jokal. del përpara diçka a dikush që më pengon a më ndihmon, kambëj papritur me diçka a me dikë, has, bie. Ndeshvështirësi (në pengesa). Ndeshikundërshtime. Ndeshinjerëzmirë (të arsyeshëm, të këqij, të pabesë).
5. Rrok vështrimin e dikujt, të cilit i kam hedhur sytë. Ndesh vështrimin (sytë) e tij qortues.
Sin.: has, përballem, gjej, zë, takoj, rastis, takohem, stërditem, zates, përplasem, prek, takon, bie, shikoj, rrok, ndeshem.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: NDEJ
NDEJ

NDE/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Hap dhe shtrij një rrobë ose diçka tjetër për t’u tharëajër. Ndej këmishën (çarçafët). Ndej rrobat në tel. I ndeu lëkurëtdiell. I ndeu fiqtë për t’i tharë.
2. Hap derisashtrihet një gjymtyrë ose një pjesëtrupit, zgjat. Ndej dorën. I ndeu këmbët (krahët) para oxhakut.
3. Ngreh, tendos. Ndej telin. Ndej tendën.
4. fig. Tendos. Ndejgjitha forcat.
Sin.: hap, shtrij, shtëllij, nder, shtëllis, ndez, var, zgjas, ashpërsoj, acaroj, ngreh, tendos, shtriq, shtroj.
I ndeu (i ngriti) *këmbët (dikush) mospërf. I ndej dorën (dikujt) i lyp, i kërkoj me të lutur.


Rezultate të ngjashme

NDÉSHAS ndajf. Në kundërshtim me; ndesh. Bie ndeshas me Aktet e Helsinkit. Bie ndeshas me këtë parim. Bie ndeshas me ligjin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►NDÉSH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Takohem me dikë që më del përpara rastësisht, hasem. U ndesh rrugës me të. U ndeshëm ballë për ballë. U ndeshëm në tren. 2. vet. v. III Del, …

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÉSHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ndesh ose kur ndeshem me dikë. Ndeshja e mendimeve (e interesave). Ndeshja e modernes me konservatoren. 2. Përleshje midis dy anëve kundër…

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÉSHUR ndajf. Ngjitur me diçka tjetër; ngjitur, takuar, puqur, puthitur. I futi ndeshur njëra me tjetrën. I la ndeshur frutat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÉSHUR (i, e) mb. Që është ndeshur diku, që është takuar diku rastësisht, i hasur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÉSHUR,~IT (të) as. Ndeshje, përplasje; konkurs; përleshje. Të ndeshurit sipas rregullave.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÉSH/Ë,~A f., krahin. Takim, përpjekje. Ndesha e parë me të. Ndesha e mirë! përshëndetje kur takohen dy veta në rrugë. Ndesha e mirë kumbar!Sin.: takim, ndeshje, pjekje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDÉSH/ËM (i), ~ME (e)I mb. Që është i zgjeruar, i zgjatur. Kuzhinë e ndeshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDESI vep., ~I, ~UR kal., vet. v. III Ndodh. Ndes që edhe duket ndonjëherë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

NDESII vep., ~A, ~UR jokal. 1. Godas, përplasem në një pengesë. 2. Mbytem me një copë ushqim që më shkon keq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.