Fjalori
NDENJËSE

NDÉNJËS/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET Banore e një vendi; banore vendëse.

NDENJËSE

NDÉNJËS/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET 1. Orendi që shërben për t’u ulur; vend, zakonisht me një shtresë të butë, për t’u ulur në një mjet udhëtimi. Ndenjëse e butë. Ndenjëset e autobusit (e aeroplanit). Ndenjësja e shoferit. Shpina e ndenjëses. Ndenjëset ishin të gjitha të zëna.
2. Pjesë e karriges ku pushon ana e poshtme e trupit. Ndenjësja e bankës (e kolltukut). Shpinat dhe ndenjëset e karrigeve.
✱Sin.: pufkë, pufe, karrige, kolltuk, stol, fron, ulëse.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: NDENJËS
NDENJËS

NDÉNJËS,~E mb. Që është ngulur në një vend dhe është bërë banor atje.
✱Sin.: vendës, rrënjës, vendas.

NDENJËS

NDÉNJËS,~I m. sh. ~, ~IT vjet. Banor i një vendi; banor vendës. Ka pak ndenjës. Ndenjësit nuk po njihen më.

Rezultate të ngjashme

NDENJË

NDÉNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend. Iu betua vetes se nuk do ta linte këtë ndenjë derisa të gjente të vërtetën.2. Vendbanim, banesë.3. Dhomë ndenjeje.✱Sin.: banesë, çerdhe, strofkë,…

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËS

NDÉNJËS,~E mb. Që është ngulur në një vend dhe është bërë banor atje.✱Sin.: vendës, rrënjës, vendas.

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËS

NDÉNJËS,~I m. sh. ~, ~IT vjet. Banor i një vendi; banor vendës. Ka pak ndenjës. Ndenjësit nuk po njihen më.

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËSOR

NDENJËSÓR,~E mb., anat. Që lidhet me kockat e legenit e të të ndenjurave; ndejtësor. Nervi ndenjësor shiatiku.

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËSOR

NDENJËSÓR,~I m. Ndejtësor.

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËTAR

NDENJËTÁR,~E mb. 1. Që rri ulur, i ulur.2. Që shkon diku për darkë dhe e kalon natën aty.3. Që është vendosur diku dhe nuk ka ndërmend të lëvizë më, që është ngulur në një vend (pë…

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËTAR

NDENJËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që rri ulur. 2. Ai që shkon për darkë diku dhe e kalon natën aty. 3. Ai që është ngulur në një vend, anas, vendës.

Shfaq përkufizimin e plotë →
NDENJËTARE

NDENJËTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që rri ulur. 2. Ajo që shkon për darkë diku dhe e kalon natën aty. 3. Ajo që është ngulur në një vend, anase, vendëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë