Fjalori
NDASHTË

NDASHTË ndajf. Lendodhë, lebëhet (veprimishprehet nga folja e fjalisë). Nami mos të na dalë, pa syri ndashtë. Po të jetë për mua, ndashtë. Ftoi shumë njerëztubim, ani, ndashtë, për shpresë vijnë.

NDASHTË

NDÁSHTË lidh. Po deshi, nëse do, nëse dëshiron, ndaç; ndo... ndo. Ndashtë ta hajë, ndashtë jo, tjetër gjë nuk ka sonte. Mundflas me cilindoni ju, ndashtë me këtë, ndashtë me atë.

NDASHTË

NDÁSHTË pj. 1. Ndaç. Ndashtë, lelodhet. Ndashtë, le të na quajnë edhe sot të ngurtë.
2. Sidoqoftë, sido që të jetë. Ndashtë, mendoi ai, tanipaku e di strehën e tij.
3. Ani; punë e madhe; aq më (na) bën; në dashtë, s’prish punë; s’kam ç’bëj, s’kemi ç’bëjmë. Nuk erdhi. Ndashtë!

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.