FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

NDËRLÍDH vep., ~A, ~UR kal. 1. Lidh ndërmjet tyre dy a më shumë njerëz ose gjëra në mënyrë që të kenë marrëdhënie; vë në lidhje të dyanshme, që të kumtojnë midis tyre. E ndërlidhi …

►NDËRLÍDH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Hyj në lidhje me dikë për t’i kumtuar diçka; lidhem me dikë me ndihmën e një mjeti. Ndërlidhem me postën (me ndërmarrjen, me përgjegjësin)…

NDËRLÍDHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ndërlidh apo kur ndërlidhem. Mjetet e ndërlidhjes. 2. Të pasurit lidhje ose komunikim me një njeri a me një vend tjetër, që ndodhet lar…

NDËRLÍDHUR (i, e) mb. 1. Që është lidhur me një tjetër për të kumtuar në një rrjet. Jemi të ndërlidhur. 2. fig. Që është i lidhur ngushtë me një tjetër, që ka lidhje të dyanshme a …

NDËRLÍDHËS,~E mb. Që shërben për të ndërlidhur midis tyre dy a më shumë njerëz, vende a sende të ndryshme. Rrugë ndërlidhëse. Mjet ndërlidhës. Urë ndërlidhëse. Zonë ndërlidhëse. Me…

NDËRLÍDHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që dërgohet për të lidhur drejtpërdrejt njëri me tjetrin dy njerëz, dy grupe a dy njësi ushtarake; dikush a diçka që shërben për të ndërlidhur dy …

NDËRLÍ/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET Dhëmb i vogël, që del pranë të mëdhenjve. I ka dalë një ndërlik. Dhëmballë e dalë si ndërlik.✱Sin.: katarosh, nekërlish, ndrakaliq, ndërkaliq, stërdhë…

NDËRLÍK (NDËRLÍQ) vep., ~A, ~UR kal. 1. Ndërthur njërën me tjetrën. Ndërlik fijet. Ndërlik damarët. 2. fig. Ngatërroj njërën me tjetrën, ndërlikoj. Ndërlik fjalët. Ndërlik punën. N…

►NDËRLÍK/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. edhe fig., vet. v. III Ngatërrohet diçka me një tjetër, bëhet e ngatërruar, ndërlikohet. U ndërlikën fijet. U ndërlik puna (çështja, gjendj…

NDËRLIKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ndërlikoj ose kur ndërlikohem; rrethanë që ndërlikon diçka; ndërthurje, ngatërrim, koklavitje; kund. thjeshtim, çndërlikim. Ndërlikimi i …

NDËRLÍKJ/E,~A [NDËRLÍQJ/E,~A] f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur ndërlik a kur ndërlikem; ndërthurje.

NDËRLIK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj diçka më të ngatërruar ose më të vështirë për t’u kuptuar a për t’u zgjidhur, koklavit; kund. thjeshtoj, çndërlikoj. Ndërlikoj një ushtrim…

NDËRLÍKS vep., ~A, ~UR kal. Ndërlik, ngatërroj. Ndërliks punët. Ndërliks dorën.

►NDËRLÍKS/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Ndërlikem, ngatërrohem. U ndërliks lopa. Qeni i ndërliksej të zotit nëpër këmbë.

NDËRLÍKSJ/E,~A f. Veprimi kur ndërliks ose kur ndërliksem; ngatërrim. Ndërliksja e flokëve. Ndërliksja e realiteteve.✱Sin.: ndërthurje, ngatërrim, ndërlikim.

NDËRLÍKSUR (i, e) mb. Që është ndërliksur, që është pleksur me një tjetër; i ngatërruar, i koklavitur. Flokë të ndërliksur. Lëmsh i ndërliksur. Tema të ndërliksura.✱Sin.: i pleksur…

NDËRLIKÚAR (i, e) mb. 1. Që përbëhet nga shumë pjesë të ndërthurura në mënyrë të ngatërruar midis tyre; që ka shumë anë a tipare të ndryshme, të pleksura midis tyre; kund. i thjesh…

NDËRLIKÚAR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) Ai që është i ndërlikuar, ai që është e vështirë për ta kuptuar. Tregjet e konkurrentëve të drejtpërdrejtë janë më të ndërlikuarit për hyrje. N…

NDËRLÍKUR (i, e) [NDËRLÍQUR (i, e)] mb., edhe fig. Që është ndërlikur. Iku si i ndërlikur.

NDËRLÍK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [NDËRLÍK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Trinë gardhi, thurimë. I vuri një ndërlikë të re gardhit të oborrit. 2. Thurimë që vihet para dritareve, kafaz i drita…