Fjalori
NAMUSQAR

NAMUSQÁR,~E mb., vjet. Që e ruan shumë nderin, që është me cipë, i ndershëm; që gëzon një emërmirëshoqëri. Plak (njeri) namusqar. Familje namusqare. Nuse namusqare. Blerës namusqarë. Ku e gjen ajo një burrë aq namusqar!
Sin.: i ndershëm, i nderuar.

NAMUSQAR

NAMUSQÁR,~I m. sh. ~, ~ËT Ai që e ruan shumë nderin, ai që është me cipë, i ndershëm; ai që gëzon një emërmirëshoqëri. Nuk shquhet për ndonjë namusqar. Namusqarë që nuk e pranojnë dot realitetin. Namusqarë të sertë.


Rezultate të ngjashme

NAMUSQÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që e ruan shumë nderin, ajo që është me cipë, e ndershme; ajo që gëzon një emër të mirë në shoqëri. Namusqarja shtrembëroi buzët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.