Fjalori
MYKEM

►MÝK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Mbulohet me myk diçka, zë myk, i ka hyrë myku. U myk buka. Kafja mund të myket. U mykën pemët.
2. fig. Rri gjatë diku pa lëvizur, pa punuar, pa vepruar; humb gjallërinë e plogështohem, mbetem prapa (në mendime, në mënyrën e jetesës e të sjelljes etj.); zë myk, ndryshkem. U myk në shtëpi (në zyrë). U myk duke ndenjur. Është mykur nga trutë s’është në rregull nga mendja; s’është me kohën a me të renë; nuk arsyeton në mënyrë të shëndoshë, i kanë zënë ndryshk trutë. Iu mykën paratë kishte mjaft pare, të cilat nuk i vinte në qarkullim, i mbante të mbyllura a të fshehura.
3. pës. e MYK.
♦ I janë mykur *trutë (dikujt).

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: MYK
MYK

MÝK vep., ~A, ~UR kal. 1. Bëj të zërë myk diçka; lë të zërë myk. E myku bukën (duhanin) lagështira.
2. fig., kryes. v. III E bën dikë të humbë gjallërinë e të plogështohet, e lë prapa (në mendime, në mënyrën e jetesës e të sjelljes etj.); pengon zhvillimin e mëtejshëm; ndryshk. Dembelia (plogështia) të myk.

MYK

MYK,~U m. sh. MÝQE,~T 1. bot. Shtresë a grumbull kërpudhash mikroskopike ose mikroorganizmash të dëmshme, të përbëra nga fije shumë të holla e të gërshetuara ndërmjet tyre, që riprodhohen e përhapen me anë të sporeve dhe që shfaqen si push ose si njolla mbi organizmat, në drurë, mbi sende të ndryshme etj., zakonisht në një mjedis të errët, të ngrohtë e me lagështi; sëmundje kërpudhore e tillë që u bie zakonisht bimëve a pemëve. Myk i zi (i bardhë, i gjelbër, i hirtë, i kaltër). Myku i bukës. Myku i gështenjave (i rrushit, i agrumeve, i mollës, i duhanit). Bie erë myk. Ka zënë myk tenxherja me gjellë. U prek nga myku. U mbulua me myk.
2. fig. Mendim i vjetër që e pengon njeriun të ecë përpara; diçka e vjetruar që bëhet pengese për zhvillimin e mëtejshëm të shoqërisë, që nuk është me kohën a me të renë; ndryshk. Myku i së vjetrës. Myku i prapambetjes. Zhduk mykun.
♦ Bie (mban) erë myk. 1. (dikush). Ka mendime të prapambetura e të dëmshme. 2. (diku). Është një gjendje e tillë që tregon se punët kanë mbetur në vend, ka amulli të madhe. Nxjerr myk nga goja (dikush) flet shumë keq, shan me fjalë të ndyra e shpif; shfryn me shpirtligësi, s’lë gjë pa thënë nga urrejtja për të tjerët; nxjerr lerë nga goja; vjell helm (vrer). Ka zënë myk (dikush) nuk ka lëvizur prej shumë kohësh nga vendi; është mbyllur diku e nuk del; nuk ka lëvizur dhe është mpirë; ka zënë ndryshk. I kanë zënë trutë myk (dikujt) shihi kanë zënë trutë ndryshk1 (dikujt).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë