Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
MÝK vep., ~A, ~UR kal. 1. Bëj të zërë myk diçka; lë të zërë myk. E myku bukën (duhanin) lagështira.
2. fig., kryes. v. III E bën dikë të humbë gjallërinë e të plogështohet, e lë prapa (në mendime, në mënyrën e jetesës e të sjelljes etj.); pengon zhvillimin e mëtejshëm; ndryshk. Dembelia (plogështia) të myk.
MYK,~U m. sh. MÝQE,~T 1. bot. Shtresë a grumbull kërpudhash mikroskopike ose mikroorganizmash të dëmshme, të përbëra nga fije shumë të holla e të gërshetuara ndërmjet tyre, që riprodhohen e përhapen me anë të sporeve dhe që shfaqen si push ose si njolla mbi organizmat, në drurë, mbi sende të ndryshme etj., zakonisht në një mjedis të errët, të ngrohtë e me lagështi; sëmundje kërpudhore e tillë që u bie zakonisht bimëve a pemëve. Myk i zi (i bardhë, i gjelbër, i hirtë, i kaltër). Myku i bukës. Myku i gështenjave (i rrushit, i agrumeve, i mollës, i duhanit). Bie erë myk. Ka zënë myk tenxherja me gjellë. U prek nga myku. U mbulua me myk.
2. fig. Mendim i vjetër që e pengon njeriun të ecë përpara; diçka e vjetruar që bëhet pengese për zhvillimin e mëtejshëm të shoqërisë, që nuk është me kohën a me të renë; ndryshk. Myku i së vjetrës. Myku i prapambetjes. Zhduk mykun.
♦ Bie (mban) erë myk. 1. (dikush). Ka mendime të prapambetura e të dëmshme. 2. (diku). Është një gjendje e tillë që tregon se punët kanë mbetur në vend, ka amulli të madhe. Nxjerr myk nga goja (dikush) flet shumë keq, shan me fjalë të ndyra e shpif; shfryn me shpirtligësi, s’lë gjë pa thënë nga urrejtja për të tjerët; nxjerr lerë nga goja; vjell helm (vrer). Ka zënë myk (dikush) nuk ka lëvizur prej shumë kohësh nga vendi; është mbyllur diku e nuk del; nuk ka lëvizur dhe është mpirë; ka zënë ndryshk. I kanë zënë trutë myk (dikujt) shihi kanë zënë trutë ndryshk1 (dikujt).
►MÝK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Mbulohet me myk diçka, zë myk, i ka hyrë myku. U myk buka. Kafja mund të myket. U mykën pemët.2. fig. Rri gjatë diku pa lëvizur, p…
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝKJ/E,~A f. Veprimi kur myk a kur mykem. Mykja e duhanit (e miellit, e gjellës). Teknikë që nuk lejon mykjen e bukës.
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝKLA,~T f. vet. sh. Bykëlina, bykrat.
Shfaq përkufizimin e plotë →MYKÓR,~E mb. Që ka trajtën e mykut, që është mykur. Kërpudha mykore.
Shfaq përkufizimin e plotë →MYKTH,~I m., mjek. Sëmundje e gojës së fëmijëve të vegjël e të foshnjave, që shfaqet në fillim me pika të bardha, të cilat më vonë formojnë një shtresë në tërë cipën e gojës, të gj…
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝKUR (i, e) mb. 1. Që ka zënë myk, që është mykur. Bukë e mykur. Farë e mykur. Ushqime (pemë) të mykura.2. fig. Që ka mbetur në një vend për një kohë të gjatë pa lëvizur, pa punua…
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝK/Ë,~A f. Pjesa e trashë e një mjeti prerës në të kundërtën e tehut, ana që nuk pret; pjesa e prapme e sqeparit, e sëpatës etj., e trashë dhe e sheshtë, me të cilën ngulim gozhdë…
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝK/ËL,~LA f. Ana e kundërt e tehut të sëpatës, mykë.
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝK/ËT (i, e) mb. I mykur. Era e thartë e gjësë së mykët. Një rrotull buke e mykët. Sipas mendësisë së vet të mykët.
Shfaq përkufizimin e plotë →MÝKËZ,~AI f., bot. 1. Myku që zënë disa lloje bimësh e pemësh (si hardhitë, drithërat, qepët etj.)2. Sëmundje si myku që u bie këtyre bimëve e pemëve; hithi i hardhive. U hyri mykë…
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë