Fjalori
MUSTAQE

MUSTÁQ/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET 1. Tufë qimeshgjata mbi buzën e sipërmeburrit. Mustaqegjata (të mëdha, të holla, të dendura). Mustaqezeza (të verdha, të thinjura). Mustaqedredhura (të përdredhura). Mustaqevarura. Mustaqe si bigë (si shtëllungë). Maja e mustaqeve. Lë mustaqe. Pres (rruaj) mustaqet. I shkuli mustaqet. Fshiu mustaqet. I ka mustaqet vesh me vesh i ka mustaqet shumëgjata. S’lind burri me mustaqe. (fj. u.) nuk bëhet çdo gjë menjëherë, asgjë nuk vjen e gatshme; duhet mund e përpjekje për të bërë një punëvështirë.
2. Qimetkanë në të dy anët e buzëvesipërme disa kafshë dhe që u shërbejnë atyre si organ ndijimi. Mustaqet e maces (e qenit, e lepurit, e miut). Mustaqet e krapit (e fokës, e blinit).
3. Tufa e fijevenxjerrmajë kalliri i misrit, qimet e kalliritmisrit; fijeholla si qimelëshojnë kallinjtë e disa bimëve. I heq mustaqet e njoma kalliritmisrit.
Me një *barrë mustaqe. S’i ka djersitur mustaqja (dikujt) është i ri akoma, nuk është rritur ende, nuk është burrëruar (për një djalë të ri); është akoma i papjekur; nuk është rrahur me jetën. Fshiji mustaqet për murrizi (pas murrizit) iron. shih fshiji buzët për murrizi (pas murrizit)! iron. (U zunë) për mustaqet e Çelos u zunë kotkoti, për hiçmosgjë; (u zunë) për mjekrën e qoses; (u zunë) për pesë para spec; (u zunë) për bishtin e dhelprës; (u zunë) për të bardhat e laraskës; (u zunë) për një lëkurë lepuri; e lagu s’e lagu (bishtin dhelpra). Ia preu mustaqet (dikujt) e qortoi ashpër, e turpëroi keq, ia mori nderin; i mori fytyrën; s’i la sy e faqe ia nxiu faqen; i la hijen e marres. I shkon *miumustaqe (dikujt). I janë varur mustaqet (dikujt) iron. është turpëruar, e ndien veten me turp; e ka ulur kokën (dikush).


Rezultate të ngjashme

MUSTAQEBRÍ mb. m. Që i ka mustaqe të drejta anash, që i ka mustaqet si bri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQECÚB mb. m. Që i ka prerë mustaqet dhe ka lënë vetëm pjesën nën hundë, që i ka mustaqet si cub.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQEKÚQ mb. m. 1. Që i ka mustaqet si të kuqe. Misër mustaqekuq.2. si em. ~I m. sh. ~Ë, ~ËT Burrë që i ka mustaqet të kuqe. Ai njihej me pseudonimin ‘mustaqekuqi’. Foli edhe mus…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQELÍ mb. m. Që mban mustaqe (për një djalë ose burrë). Burrë mustaqeli.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQELÍ,~U m. sh. ~NJ,~NJTË Ai që mban mustaqe (për një djalë ose burrë). Mustaqeliu që udhëhiqte turmën. Tregtarë mustaqelinj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQEMÍ mb. m. mospërf. Që i ka mustaqet të rralla, me mustaqe si të miut.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Buzaku.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQEZÍ mb. m. Që i ka mustaqet të zeza. Ky ishte një burrë mustaqezi pa kapelë. Trishtili mustaqezi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTAQEZÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Burrë që i ka mustaqet të zeza.2. bot. Lloj gruri me hala të zeza.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUSTÁQKA,~T vet. sh. Mustaqe të holla e të paformuara mirë. Djalë i ri me mustaqka të holla. Edhe kish një palë mustaqka!

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.