Fjalori
MURGË

MÚRG/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. fet. Murgeshë. U murgë. Murgë bregu (fig.) grua e zgjuar, e gjallë dhe e zonja.
2. bised. Vajzë a grua që ka mbetur e shkretë, e vetme, pa njeri; vajzë a grua e mjerë, që bën një jetërëndë. Murga e shkretë (e mjerë). Ç’e gjeti, murgën! Hoqizitë e ullirit, murga! Rrinte si murga në linjë rrinte pa folur asnjë fjalë, rrinte e heshtur dhe e shushatur.

MURGË

MÚRG/Ë,~AII f. Llumibiefundenës kur kullon vaji, fundërri vaji; lëngu i errëtdel kur shtypin ullinjtë. I heqin murgën (vajit). Murgën e përdorin për sapun.
Sin.: fundërri, fundërrinë, llum.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: MURG
MURG

MUR/G,~GUI m. sh. ~GJ, ~GJIT dhe ~GË, ~GËT 1. fet. Anëtar i një urdhri fetar, që rri në një manastir e bën një jetë prej asketi. Murg katolik (budist). Urdhër murgjish. Jetonte si murg. Murgj që i luteshin perëndisëtyre. Librat kopjoheshin nga murgjit.
2. fig. Njeri i vetmuarbën një jetëmbyllur; njeri i shkëputur nga jeta e gjallë. Murgu i natës (mit.) plak shpirtkeqbesohej se jetonte duke bredhur natën për të dënuar njerëzit, për të bërë dëme etj.
3. fig., bised. (zakon. përpara emrit) I mjerë, i shkretë, i zi. Murgu baba! Murgu lak! Murgu ai! E pësoi murgu djalë!

MURG

MUR/G,~GUII m. sh. ~GJ, ~GJIT zool. Murgëz.


Rezultate të ngjashme

MÚRGËS,~I m. sh. ~, ~IT Ulli kokërrgjatë që nxjerr pak vaj e shumë fundërrinë. Murgësi bën më shumë fundërri se vaj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÚRGËT (i, e) mb. 1. Që ka ngjyrë të përhimët të errët; i murrmë. Mëshqerra të murgëta. Arushë e murgët.2. I errët; i vrenjtur (koha, moti). Jashtë gjithçka ishte e murgët. Asgjë n…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÚRGËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Zog i vogël dimëror me sqep të zi, më i vogël se zboraku, i ngjashëm me trumcakun; murg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUR/G,~GUI m. sh. ~GJ, ~GJIT dhe ~GË, ~GËT 1. fet. Anëtar i një urdhri fetar, që rri në një manastir e bën një jetë prej asketi. Murg katolik (budist). Urdhër murgjish. Jetonte si …

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUR/G,~GUII m. sh. ~GJ, ~GJIT zool. Murgëz.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MURGÁC,~II m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri i gjorë, njeri pa njeri. Po rrinte si murgac.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MURGÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Murg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MURGÁÇ,~E mb. Që bën jetë murgu, i vetmuar. Rri murgaçe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MURGÁÇ,~III m. sh. ~A, ~AT zool. Zog pule me ngjyrë gri të errët ose të zezë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MURG/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III Rritet a piqet vonë, vonon. Qepa murgon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.