Fjalori
MUNDIMMADH

MUNDIMMÁDH,~E mb. 1. Që ka hequr e ka vuajtur shumë, që ka kaluar mundimemëdha. Popull mundimmadh.
2. kërkon mundim për t’u arritur, që bëhet me mundimmadh, i lodhshëm. Punë mundimmadhe.
3. si em. m. e f. Njeri mundimmadh.


Rezultate të ngjashme

MUNDÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Përpjekje e madhe trupore e mendore për të arritur diçka, për të kryer zakonisht një punë të rëndë, të lodhshme a të vështirë; lodhja që vjen nga kjo pë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDIMKÓTË mb. Që i shkon mundi kot, mundimhumbur. Nuk donte të ishte mundimkotë. Sin.: mundimhumbur, punëkotë, punëbosh, punëhumbur, punëthatë, mundvdjerrë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDIMPLÓTË mb. Që të bën të heqësh a të vuash shumë, që kërkon shumë mundim; që është plot mundime. Jetë mundimplotë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDÍMSHM/E,~JA (e) f. sh. ~E, ~ET (të) Diçka e mundimshme. Më e mundimshmja është pagjumësia. Ankthi është nga më të mundimshmet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDÍMSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që të lodh; që kërkon punë të madhe, përpjekje, durim etj.; që bëhet me mundim, që të mundon; i vështirë. Punë e mundimshme. Lëvizje (përpjekje) të …

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDÍMSHËM ndajf. Me mundim të madh, me shumë lodhje e dhembje, me vështirësi, me zor. I ngjitej shpatit mundimshëm. Shtëpi e sajuar mundimshëm. Mori frymë mundimshëm. Rrotullohej …

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDIMTÁR,~E mb. 1. Që bën punë ose jetë të mundimshme; i munduar, i vuajtur, mundqar. Njerëz mundimtarë. Fshatarkat mundimtare. Kallot në duart e tij tregonin që ishte mundimtar.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që bën punë ose jetë të mundimshme, ai që është mundimtar, mundqar. Gjendja e mundimtarëve të krahut. I ati ishte mundimtar.Sin.: i munduar, i vuajt…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDIMTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që bën punë ose jetë të mundimshme, ajo është mundimtare, mundqare. Mundimtarja nga fshati kishte bërë punë të lodhshme gjithë jetën.Sin.: e mun…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MUNDÍMTË (i, e) mb. I mundimshëm. Rrugë e mundimtë. Kohë të mundimta.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.