Fjalori
MJEKËR

MJÉK/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. Pjesa e poshtme e fytyrës nën gojë, që vjen e zgjatur e në fund e rrumbullakët a me majë. Me mjekërdalë. Maja (vrima) e mjekrës. Mbështeti mjekrëntryezë.
2. përmb. Qimetdalinkëtë pjesëfytyrës dhe anës faqeve (te burrat). Me mjekërgjatë (të rrallë, të dendur). Qimet e mjekrës. Plak me mjekër. Rroi mjekrën. Ia shkuli mjekrën. Fërkoi mjekrën. Vetëm mjekra e qoses nuk rregullohet. (fj. u.). Çdo gjë ka gjetur karar, vetëm mjekrësqoses nuk i është gjetur çareja. (fj. u.). Kush ka mjekër, mban edhe krehër. (fj. u.).
3. Tufa e qimevegjatakanë disa kafshënofullën ose në pjesën e poshtme të turirit. Mjekra e cjapit.
4. Çekja e sëpatës, e sqeparit etj.
Kur t’i bëhet mjekra qoses shak. kurrë, asnjëherë; kur të bëhet deti kos; kur të bëhet grerëza bletë; kur të bëhet laraska bilbil. U bëfsh *plak me mjekër! ur. doli mjekra kam një kohëgjatë që po pres dikë a diçka; u mërzita duke shpresuar për diçka; dolën thinjat; më dolën qimet e bardha; m’u zgjatën veshët; më ka dalë (më ka mbirë) bari (në faqe). Po më digjet mjekra jamgjendje shumëvështirë, jamhallmadh për diçka e s’di si t’ia bëj; po më luan mendja (e kokës). I dridhet mjekra (dikujt) shihi dridhet buza (dikujt). Fërkon mjekrën (dikush) është i kënaqur për diçka që ka ndodhur, gëzohet; fërkon duart. Nën *hundën e mjekrën (e dikujt). Nuk ka mjekër për hoxhë katundi (dikush) mospërf. shih nuk ka mjekër për Qabe (dikush) mospërf. Nuk ka mjekër për Qabe. 1. (dikush). mospërf. Nuk është i zoti për një punë, nuk e bën dot, s’ia thotë; nuk ka ndër mendbëjë diçka. 2. (diçka). Nuk është ashtu si duhet; nuk pritetndodhë diçka. (U zunë) për mjekrën e qoses u zunë për diçkapaqenë, u zunë fare kot; (u zunë) për mustaqet e Çelos; (u zunë) për pesë para spec; (u zunë) për bishtin e dhelprës; (u zunë) për të bardhat e laraskës; (u zunë) për një lëkurë lepuri; e lagu s’e lagu (bishtin dhelpra). Kur të qethin mjekrën e krosit shih kur t’i bëhet mjekra qoses shak. rruan mjekrën (dikush). 1. T’i merrgjitha, të zhvat; bën ç’do me dikë. 2. Të heqdrejtat a pushtetin që i ke dhënë; nuk të përfill e nuk të pyet më. Tjetrit i digjet mjekra e ti kërkon të ndezësh cigaren tjetri ka hallemëdha, kurse ti e shqetëson për punëvogla a për të mbaruar punën tënde, nuk është mirë që nuk je i kujdesshëm a prekatar me tjetrinështëhall, por shikon interesin tënd; Stambolli digjet e kurva krihet përb. vulg. Të vë *plak e të rruan mjekrën (dikush). Të vë *prift e të rruan mjekrën (dikush).


Rezultate të ngjashme

MJEKËRBÓRË mb. Që i ka qimet e mjekrës të bardha si bora; mjekërbardhë. Iku plaku mjekërborë.Sin.: mjekërbardhë, mjekërthinjur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRBÚTË mb. 1. Që e ka pjesën e poshtme të fytyrës të rrumbullakët e të butë (zakonisht për gratë). Moj e mira mjekërbutë, breg më breg kërcen si sutë! (kr. pop.)2. Që i ka qime…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRCJÁP mb., tall. Që e ka mjekrën të gjatë, të rrallë e me majë si të cjapit. Aktor mjekërcjap. Gallof mjekërcjap. Prift (hoxhë) mjekërcjap.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËR/CJÁP,~I m. sh. ~CJÉP, ~CJÉPTË Burrë a djalë që e ka mjekrën si cjap. Si e kishte emrin ky mjekërcjapi? I biri i mjekërcjapit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRKÚQ mb. Që i ka qimet e mjekrës në ngjyrë të kuqe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRMÁDH mb. m. Që ka mjekër të madhe. Kapiteni mjerkërmadh i anijes.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRPÓP mb. Mjekërprift.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRQÉN mb., keq. Që e ka mjekrën si qen. Veziri mjekërqen.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRZÍ mb. Që i ka qimet e mjekrës të zeza. Burrë mjekërzi. Shofer mjekërzi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MJEKËRZÍ,~U m. sh. ~NJ,~NJTË Burrë a djalë me mjekër të zezë. Pirati famëkeq njihej si Mjekërziu.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.