Fjalori
MIRËDASHJE

MIRËDÁSHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Dëshirë për t’u bërë mirëtjerëve, dashamirësi; kund. keqdashje, dashakeqësi. Tregoi mirëdashje. Gëzon (fitoi) mirëdashjen e të tjerëve. E shikon me mirëdashje. Pret e përcjell me mirëdashje. Foli me mirëdashje. E dha me mirëdashje. U nxit nga mirëdashjet e njerëzisë.


Rezultate të ngjashme

MIRËDALLÚAR (i, e) mb. Që është dalluar mirë nga diçka tjetër. Fraza (koncepte) të mirëdalluara.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIRËDÁSHËS,~E mb. Që u do të mirën të tjerëve dhe sillet ndaj tyre si mik e me mirëkuptim, dashamirës; që bëhet me dashamirësi a me qëllim të mirë; që është veti e dashamirit, prej…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIRËDÁSHËS,~I m. sh. ~, ~IT Njeri që i do të mirën tjetrit dhe sillet ndaj tij si mik e me mirëkuptim, dashamir; kund. keqdashës. Me ndihmën e mirëdashësve. Mirëdashësit e popullit…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIRËDÁSHËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është mirëdashëse, dashamire; kund. keqdashëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.