Fjalori
MIELL

MÍELL,~I m. sh. ~RA, ~RAT 1. Pluhur i imët, që bëhet duke bluar drithin dhepërdoret për të bërë bukë e për gatesatjera. Bukë me miellbardhë (të zi, integral). Miell i hollë (i imët, i trashë). Miell gruri (misri, orizi). Marr miellin për të bërë petulla. Maja e miellit. Fabrika e miellit. Një dorë miell. Sit miellin. I butë si miell. Nuk mbahet shtëpia me miell hua. (fj. u.).
2. Pluhuridel kur thërrmohen imët, bluhen ose përpunohen disa lëndë. Miell patatesh (salepi). Miell mishi (peshku). Miell gjaku (qumështi). Miell kockash (eshtrash). Miell druri (sharre). Miell guri (tullash). Miell bari (jonxhe, rrënjash). E bëri miell e bloi a e thërrmoi imët. I lirëmiell, i shtrenjtëkrunde. (fj. u.) nuk kursen aty ku duhet. Guripunon shtruar bën miellbutë. (fj. u.) ai që është këmbëngulës dhe pa shumë fjalë bën punëmirë.
3. Përdoret si pjesë e dytë në një varg emërtimesh të pathjeshtadisa kandrrave, që zakonisht ushqehen me miell: Brumbulli i miellit. Flutura (tenja) e miellit. Merimanga e miellit.
U për ta lyer me miell (dikush) shak. Ka shumë kohë që nuk e kam takuar; nuk ka ardhur prej kohësh për vizitë a për të ndenjur dhe më ka marrë malli shumë për të; po e pres me shumë mall; ranë sytë (për dikë); ma bëri syrin bakër (dikush); kund. nuk më preu barku (për dikë). Bën *bakllava me miell thekre (dikush). E bëri *drithë e miell (dikush). I ka rënë mielli (dikujt) është thinjur krejt, është zbardhur nga flokët. S’të bluan miell (dikush) nuk të mbaron punë, nuk të ndihmon për zgjidhjen e një problemi; nuk është i aftë për asgjë; të lë në baltë; është avull kungulli; s’lëshon gjë në brazdë; kund. mbaron punë (dikush). Bluan miellhollë (dikush) thotë gjëramençura, është i mprehtë nga mendja; pret (tjerr) hollë. *Brumë i një mielli. *Buka e një mielli. Kemi ngrënë një *hambar miell (bashkë). I lirëmiell e i shtrenjtëkrunde (dikush). 1. Harxhon pa kursim diçkavlefshme e kursen diçka tjetërpakvlefshme; i lirëdjathë e i shtrenjtëhirrë; ruan me trastë e prish me thasë. 2. Bën lëshime për gjëraçmuara e nuk lëshon për gjëraparëndësishme. *Majë mielli. I ka marrë era miellin (dikujt). 1. Ka humbur shumë e nuk ështëgjendjefitojë përsëri. 2. Është çoroditur e s’e mbledh dot veten; s’është mirë nga trutë; fluturon kot. I merr krundet për miell (dikush) mashtrohet lehtë e ngatërronkeqen nga e mira, nuk ndan dot të dobishmen nga e padobishmja. Marr miell hua. 1. Kam marrëdhëniemira me dikë, jemi miqmirë (për dy familje a për dy veta). 2. Keq. Nuk jam aq i zgjuar e nuk ia them vetë për diçka; nuk kam mendim timinpavarur, dëgjoj e përsërit ç’thonëtjerët; flas, mendoj a veproj siç më thotë dikush, huazoj mendimet e të tjerëve. E mbahet me miell hua (dikush) nuk ka të ardhura, është i varfër, jeton me lëmoshën e mëshirën e të tjerëve; mezi siguron jetesën. *Mi në miell. Miell pa krunde njeri i ndershëm, i pastër e i mirë; që s’ka asnjë ligësishpirt; arë pa e jer; arë e harrur; pika e parë2. Miell i pasitur. 1. Diçka e cilësisë jo të mirë ose që nuk është pastruar nga lënda e pavlefshme. 2. Mospërf. Njeri (zakonisht i ri) i papjekur; kalama. Miell i një thesi njerëznjëjtë, të njëllojtë, të një brumi; njerëz me të njëjtat veti a shije. Miell nga thesi i botës (i huaj) iron. Punë a vepër e tjetërkujt, që s’është vepër vetjake e dikujt; diçka e marrë ngatjerët (fjalë, mendim etj.). *Sytë nga qielli e duart nga mielli. I shet krundet për miell (dikush) ta hedh, të mashtron, të jep a të thotë diçka që s’të duhet; e paraqit diçkakeqe si diçkamirë; e shet gjizën për djathë; e shet hirrën (shëllirën) për qumësht. Shto miell e shto *ujë (dikush). Si *thesi e mielli mospërf.


Rezultate të ngjashme

MIELLÁZ/Ë,~A f. 1. Borë e imët si miell.2. Pluhur bore që ngrihet kur fryn era.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIÉLLNA,~T m. vet. sh. Vendi ku shitet miell në treg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIELL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E lyej ose e pudros me miell.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIELLÓR,~E mb., libr. 1. Që është i imët si miell. Shtresë miellore.2. Që bëhet me miell, që përmban miell, i miellt. Gatesë miellore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÍELLT (i, e) mb. 1. Që është bërë miell; që është si miell. Patate të miellta. Qumësht i miellt. Në gjendje të miellt.2. Që është pjekur dhe është zbutur (për pemët); miellës. Mol…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIELLZÍM,~I m. Bluarje ose thërrmim i imët i diçkaje. Miellzimi i patateve (i jonxhës, i bërsive). Industria (fabrika) e miellzimit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIELLZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Bluaj imët diçka të fortë a të tharë dhe e bëj miell; thërrmoj imët diçka dhe e bëj si miell. Miellzoj barin (farërat e pambukut). Miellzoj mishin (…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIÉLLËS,~E mb. 1. Që është pjekur shumë dhe është zbutur (për pjeprin ose për një pemë). Pjepër miellës. Dardhë miellëse.2. Që është i butë si miell, i miellt.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIELÍN,~I m., anat., mjek., kim. Material i butë, i bardhë, që formon një shtresë të trashë rreth disa qelizave nervore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MIELINÍK,~E mb., anat., mjek., kim. Që lidhet me mielinin, që i përket mielinit, i mielinit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.