Fjalori
MEZË

MÉZË,~T m. sh. Një nga fiset ilire nga grupi i panonëve, mezejët.

MEZE

MÉZ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET [MEZÉ,~JA f. sh. ~, ~TË dhe ~RA, ~RAT] 1. gjell. Ushqim i thatë me gjërakripura, si qofte, djathë, sallam, mëlçi, ullinj, vezëziera, sallatë etj., që shtrohet e hahet gjatë pijes, zakonisht para buke. Meze e përzier. Një pjatë meze. Ia shtroi me meze e me raki. Pinte pa meze.
2. Gjella më e mirë, gjellë e shijshme; pjesa më e mirë e më e zgjedhur e një ushqimi, e një pijeje etj. Mezja e gjellës (e mishit). Mezja e duhanit (e rakisë).
3. Karremivihetgrep për të zënë peshkun.
4. fig., bised. Pjesa më e mirë e më e zgjedhur e njerëzve. Mezja e vendit (e shtëpisë, e qytetit). Mezja e rinisë (e burrave).
5. fig. Lezeti, kripa e diçkaje. Mezja e muhabetit.

MËZE

MËZ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Pjella femër e pelës; pelë e re dy a tri vjeçe. Mëzi dhe mëzja. 2. si mb. është e re deri në dy a tri vjeçe (për pelën). Pelë mëze.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.