Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
MES parafj. Përdoret me një emër a përemër në rrjedhore që shënon: 1. Vijën e rrugën që ndiqet për të kaluar nga një anë e një hapësire te tjetra duke ecur nëpër të, përmes, midis, nëpërmes, tejpërtej. Kaloi (udhëtoi) me këmbë mes fushave (arave, maleve).
2. Vendndodhjen e dikujt a diçkaje që rrethohet nga njerëz a sende të tjera. Burri u zhduk mes turmës. Egjra e mbirë mes grurit. Lakra të mbjella mes rreshtave të misrit.
3. Lidhje hapësinore midis dy pikave a dy skajeve. Një rrugë mes dy qyteteve lidh njerëzit me njëri-tjetrin.
4. Ndarje hapësinore në largësi të barabartë midis dy pikave a dy skajeve. Një lumë rrjedh mes dy fshatrave.
5. Përfshirje në një ngjarje, dukuri a situatë. Udhëtoi mes erës (borës, shiut). U gjend në mes të sherrit.
6. Pozicionin a vendin që zë dikush a diçka në një grup, midis. Ishte i pari mes studentëve (ushtarëve). Është më i forti mes nesh (jush, atyre).
7. Marrëdhënie të ndërsjella a të dyanshme ndërmjet dy a më shumë njerëzve ose palëve, midis, ndërmjet. Miqësia e fortë mes dy shoqeve. Kishin një marrëveshje mes tyre. Bisedimet mes palëve. Marrëdhëniet mes shtetesh.
8. Krahasim ndërmjet njerëzve a sendeve, midis, ndërmjet. Mes teje e atij ka dallime. Binjakët ngjajnë shumë mes tyre.
9. Ndarje, zgjedhje a veçim që përfshin dy a më shumë pjesëmarrës, ndërmjet, midis. Plaku e ndau pasurinë mes tre djemve të tij. Ata i ndanë paratë mes tyre.
MES,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Pika a vendi në qendër të diçkaje, pjesa e diçkaje që ndodhet në largësi të barabartë ose gati të njëjtë nga të gjitha anët a skajet e saj; qendër. Mesi i fushës (i sheshit). Mesi i tepsisë (i tryezës). Në mes të ballit (të faqes). Në mes të oborrit. E vuri në mes të dhomës. Shënoj mesin e rrethit.
2. Pjesa e diçkaje që ndodhet midis kreut e fundit të saj, midis fillimit e mbarimit, midis një ane e anës tjetër etj. Mesi i kërcellit. Mesi i kallirit. Mesi i rrugës. Mesi i litarit. Mesi i vijës. E pres (e këput, e thyej) në mes.
3. Pjesa qendrore brenda diçkaje a pjesa që ndodhet në thellësi të diçkaje; diçka që është e rrethuar nga gjëra të tjera përqark ose që ndodhet në qendër të një rreshti, të një grupi, të sendeve të ndryshme etj. Mesi i rruzullit. Mesi i lakrorit. Gishti i mesit. Në mes të djemve (të vajzave). Në mes të turmës. Në mes të të mirave. Mbeti në mes të pyllit. Në mes të luleve. E vunë (e futën) në mes.
4. Pjesa më e ngushtë e trupit të njeriut midis kraharorit dhe kërdhokullave, bel; pjesa e veshjeve që mbulon këtë pjesë të trupit të njeriut. Me mes të hollë (të ngushtë, të këputur). Rripi (gjerdani) i mesit. Fustan me mes. E kapi për mesi. Më dhëmb mesi. Rri me duar në mes. U zhveshën nga mesi e lart. U zhyt deri në mes. Përkulem deri në mes. M’u këput mesi u lodha shumë nga një punë e rëndë.
5. Koha midis fillimit e mbarimit të diçkaje; çasti që ndodhet afërsisht në largësi të barabartë nga fillimi e mbarimi i një kohe. Mesi i ditës mesdita. Mesi i natës mesnata. Mesi javës (i muajit, i vitit, i shekullit). Mesi i janarit (i dhjetorit). Mesi i verës (i dimrit).
6. fig. Pjesa midis fillimit e mbarimit të një pune, të një veprimi etj.; kulmi i zhvillimit të një veprimi a veprimtarie. Mesi i punës (i lojës). Në mes të shfaqjes. Në mes të dasmës. Në mes të duartrokitjeve (të zhurmës, të këngës, të së qeshurave). Në mes të gëzimit (të haresë).
7. vjet. Mjedis, ambient. Mesi shqiptar. Në të gjitha meset.
✱Sin.: qendër, kërthizë, midis, zemër, mjedis, mjedisor, përmjet, anames, bel, ndërmjet, brez, kulm, pishë, palcë, thelb.
♦ *Barkë në mes të detit. E bën shtëpinë në mes të udhës (në *udhë) (dikush). Ra e drejta në mes u bë diçka me drejtësi për të gjithë, pa fituar më shumë e pa humbur më shumë as njëri e as tjetri, u trajtuan të gjithë barabar, nuk u mbajt ana e askujt; secili mori njësoj me tjetrin; doli e vërteta siç është; ra e drejta në shesh; vajti haka tek i zoti. Bie (jam) në mes dy *zjarresh. Hyj (futem) në mes. 1. Ndërhyj për të lidhur a për të pajtuar dy palë ose për të mënjanuar mosmarrëveshjet që kanë. 2. (diçka). Doli papritur, ndërhyri, u shfaq, u shpif. Më këputi në mes (diçka) më dëmtoi rëndë; më fiku; më theu në mes1. E la në mes (diçka) nuk e çoi deri në fund, e ndërpreu; e la në mes të rrugës. E hodhi (e nxori) në *udhë (të madhe) (në mes të udhës, në mes të katër udhëve) (dikë). E këput xixëllonjën në mes (dikush) qëllon në shenjë, ka nishan; ka sy pushke; qëllon në xixëllonjë. E la në mes të rrugës (në mes të udhës). 1. (diçka). Nuk e çoi deri në fund, nuk e zgjidhi, e ndërpreu; e la në gjysmë të rrugës; e la në mes. 2. (dikë). E braktisi a e përzuri dhe nuk i dha asnjë ndihmë, e la pa gjë e pa kujdesje; e la (e nxori) në mes të katër rrugëve (të katër udhëve). Në mes të ditës haptazi e pa frikë; sheshit (kur dikush bën diçka të keqe); në pikë të ditës; në dritën e diellit. Mes për mes tej matanë, duke kaluar nëpërmes; mu në mes. Në mes të tjerave përveç atyre; ndërkaq. *Mëngë në mes të kurrizit. E nis lakrorin nga mesi (dikush) tall. nuk e nis mbarë një punë; i bën punët së prapthi; kthen çerepin, pastaj kërkon miellin (dikush) tall. Përkul (ul) mesin shtrohem në punë, ia hyj punës mbarë e me gjithë forcën; shtroj (ul) kurrizin; i vë shpatullat (diçkaje); përvesh krahët. Rri me *duar në mes (në ijë, në brez, në gji, në xhepa) (dikush). E theu në mes (dikë). 1. E dëmtoi rëndë, i prishi shumë punë; e këputi në mes. 2. E dëshpëroi shumë, i shkaktoi dikujt një gjendje aq të rëndë shpirtërore, sa nuk ngre dot kokë. 3. E rrahu keq dikë, e dërrmoi; ia ndreqi kryqet (dikujt); ia ndreqi samarin (dikujt).Vezë në mes të kulaçit (në *kulaç). Të vjedh *hundën në mes të (midis) syve (dikush). Bie (ndodhet, është) në mes dy *zjarresh. Mesi i artë (e mesmja e artë) keq. shih tek ARTË (i, e). Diç (diçka) luan në këtë mes (këtu) shih te LUAJ.
MES- fjalëform. Pjesë e parë e fjalëve të përbëra, që ka kuptimin “mes”; “që është në mes...” (p.sh. mesfushë “mesi i fushës”; po ashtu: mesjavë, mesvit etj.).
Shfaq përkufizimin e plotë →MESÁP,~E mb., hist. Që ka të bëjë me mesapët, që u përket mesapëve, i mesapëve; që është krijuar nga mesapët. Gjuha mesape. Mbishkrime mesape.
Shfaq përkufizimin e plotë →MESÁP,~I m. kryes. sh. ~Ë, ~ËT hist. Pjesëtar i një popullsie të vjetër, me prejardhje nga ilirët, të shpërngulur në Italinë Jugore para erës së re.
Shfaq përkufizimin e plotë →MESH/K,~KU m. sh. ~Q, ~QIT Dem, mëzat; ka i patredhur.
Shfaq përkufizimin e plotë →MÉSH/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT fet. 1. Riti i krishterë më i rëndësishëm që zhvillohet në kishën katolike dhe ortodokse, zakonisht çdo të diel, por edhe në ditë të caktuara të javës, gja…
Shfaq përkufizimin e plotë →MESÍ,~A dhe ~U m. 1. fet. Mbreti dhe shpëtimtari që judenjtë e presin të vijë si i dërguari i Zotit në tokë; i vajosuri.2. fet. Jezu Krishti, i shpallur Mesia, që e besojnë si të …
Shfaq përkufizimin e plotë →MESÍT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. etnogr. Mbles, lajmës, mestar, mesës. Puna që bën mesiti. Erdhi mesiti të lypë çikën. Vinin mesitë prej katundeve të tjera. Këngë mesiti këngë fejese.2.…
Shfaq përkufizimin e plotë →MÉSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Meste.2. vet. sh. Këmborë mesatare.
Shfaq përkufizimin e plotë →MÉSM/E,~JA (e) f. sh. ~E, ~ET (të) 1. Diçka e mesme; mesatare.2. Dikush ose diçka që është në mes. Nusja e madhe, e vogla dhe e mesmja. E mesmja gatuante.♦ E mesmja e artë libr. 1.…
Shfaq përkufizimin e plotë →MÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Cipa e hollë që mbështjell të bardhën e vezës; cipa e hollë që mbështjell fletët e qepës, thelpinjtë e hudhrave, të arrave etj.; lëmazë. E hollë si mesë …
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë