Fjalori
MBJELLË

MBJÉLLË,~T (të) as. Mbjellje. Ishte e ngarkuar me të mbjellë, të prashitur, të vaditur e sa e sa të tjera.
Me të mbjellë e me të pjellë keq. shih me *kuç e me maç.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: MBJELL
MBJELL

MBJELL vep., MBÓLLA, MBJÉLLË kal. 1. Hedh farën e një bimetokëpunuar me qëllim që të mbijë e të japë prodhim. Mbjell grurë (misër, fasule). Mbjell tokën (arën) me pambuk (me patate). E mbjellimfole. E mbollën shpejt (herët, vonë).
2. Nguldhe fidanë barishtesh, pemësh e drurësh, duke u bërë shërbimet e duhura, me qëllim që të zënë e të zhvillohen; mbëltoj, vë. Mbollën kumbulla (qershi, mollë, pemë). Mbjellin duhan (presh, domate). Mbjell lule. Mbollën filiza (fidanë). Mbjellin hardhi. Mbjellin drurë zbukurimi.
3. Bëj transplantrrënjëveforta e të shëndetshmeflokëvevetë pacientitzonën që ka rënie floku, mbush me fije floku zonën tullacekokës. Ai i mbolli flokët në një klinikëmirë. Mjeku thamund t’ia mbillnin flokët e rënë.
4. fig., kryes. shak. Lëshoj një nga një, shpërndaj, përhap; humb (zakonisht kur diçka na bietokë pa e kuptuar). I mbolli plaçkat rrugës. I mbolli paratë nëpër dhomë.
5. fig. Përhap, shtrij; fut, shkaktoj. Mbollën lirinë. Mbollën qytetërimin (diturinë). Mbolli farën e patriotizmit. Mbillte mosbesim (përçarje, grindje, frikë, pakënaqësi, dyshim). Mbollën vëllavrasjen. Mbillnin kob e zi. Pushtuesit mbollën vdekjen. Ç’të mbjellësh, do të korrësh. (fj. u.) sipas punës do të kesh edhe shpërblimin; ç’të bësh, do të gjesh. Kush mbjell erën, do të korrë furtunën (stuhinë). (fj. u.) kush bën një të keqe, do ta pësojë nga një e keqe më e madhe. Ç’farëmbjellësh, ajo mbin. (fj. u.).
Sin.: artis, mbëltoj, vë, transplantoj, shpërndaj, përhap, humb, shtrij, fut, shkaktoj.
Mbill (hidh) *farë e korr farë. As mbjell e as kopaçit (dikush) iron. nuk bën asnjë punë, rri fare pa punë; merret me gjërakota, bën sikur punon; trazon baltën me shkop; as mbush e as derdh. Çfarë mbjell (edhe) korr (dikush) sipas punës merr edhe shpërblimin; çfarë bën, atë gjen; mbjell erën e korr furtunën; çfarë ndjell (edhe) mbështjell. Ku mbjell nuk korr (dikush) bredh sa nga një vend në një tjetër, nuk ngulet diku për një kohëgjatë, nuk qëndron në një vend; bredh pa pushim rrugëve; ku mbillet s’korret; s’i zënë këmbët dhe. Mbjell në *dushk (dikush). Mbjell (ndjell) *kob (dikush). Mbjell e nuk korr (dikush) e fillon një punë, por nuk e çon derifund dhe nuk merr fitimet e mundimit; nuk i bën punët me rend e me rregull, i lë punët rrëmujë; bën punë gjysmake; korr e nuk (e mos) lidh; tund e mos shkund; bluan e s’gatuan; hap e s’mbyll; ther e nuk rrjep; shosh e sit e nuk gatuan; bën baltën e nuk bën vorba. Mbjell *lot (dikush a diçka). Mbjell Zaloja e korr Maloja tall. punën e bën dikush, por një tjetër korr frytet e saj; punon (shin) kali e ha gomari përçm. Mbjell (ndjell) *zi (dikush). *Shejtani as mbjell e as korr.


Rezultate të ngjashme

MBJÉLLËS,~E mb. Që shërben për të mbjellë fara ose fidanë. Makinë mbjellëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJÉLLËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që merret me mbjelljen e farës ose të fidanëve. Mbjellës misri (gruri, orizi, pambuku). Mbjellësit e duhanit. Mbjellës hardhish (fidanësh). Skuadra …

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJÉLLËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që merret me mbjelljen e farës ose të fidanëve. Mbjellëse e zonja.2. bujq. Makinë mbjellëse. Mbjellëse gruri (misri, lulesh). Mbjellëse pambuku…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJELL vep., MBÓLLA, MBJÉLLË kal. 1. Hedh farën e një bime në tokë të punuar me qëllim që të mbijë e të japë prodhim. Mbjell grurë (misër, fasule). Mbjell tokën (arën) me pambuk (m…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJÉLLA,~T (të) f. vet. sh. 1. Ara e toka të mbjella; bimët e mbjella nëpër ara; të lashtat. Të mbjellat duken të mbara. U dëmtuan të mbjellat nga breshri.2. Mbjellja e drithërave;…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJÉLLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur mbjell ose kur mbillet diçka. Mbjellja e të lashtave. Mbjellja e misrit (e orizit, e pambukut). Mbjellja e patateve (e domateve, e patëll…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJÉLLSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që mund të mbillet; që është i përshtatshëm për t’u mbjellë. Tokë (sipërfaqe) e mbjellshme. Farë e mbjellshme.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJELLTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Mbjellës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MBJELLTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Mbjellëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.