Fjalori
MARRI

MARRÍ,~A f. sh. ~, ~TË Marrëzi. duket marri kjo që po bën. I hipi delli i marrisë. E ka një damar (dell) marrie ka prirje për marrëzi, është ca kokëkrisur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: MARRË
MARRË

MÁRRË (i, e) mb. 1. vuan nga çrregullimerënda psikike; që ka luajtur nga mendtë, i çmendur; i shkalluar. Njeri i marrë. U si i marrë.
2. vepron pa mendkokë, që sillet ose flet pa arsyeshëndoshë; kokëkrisur; që bën si i tërbuar. Trim i marrë njeri me guximtepruarhidhetrreziqe pa menduar thellë.
3. ështëkundërshtimplotë me gjykimin e shëndoshë, që është krejt i pamenduar, i papeshuar ose i papërmbajtur. Vendim i marrë. Përpjekje e marrë. Planemarra.
4. Budalla. Nuk është aq i marrë sa duket.
5. I fortë, i tërbuar (për erën etj.). Erë e marrë.
6. Që nuk ka shëndetmirë.

MARRË

MÁRR/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) 1. Ai që vuan nga çrregullimerënda psikike, i sëmurë psikik; i çmendur; i shkalluar. Ata janë edhe më të humbur, të tillët janë ata të marrët. Mos vallë mungojnëmarrët?
2. Budalla. Ka të marrë dheurtë. Të marrët e përbuzin urtinë dhe mësimin. Një i marrë hedh një gur në pus, njëqindmençur s’e nxjerrin dot. (fj. u.).
I vjen *mendja të marrit (diku).

MARRË

MÁRR/Ë,~AI (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Ajovuan nga çrregullimerënda psikike, e sëmurë psikike; e çmendur; e shkalluar.
2. Budallaqe.

MARRË

MÁRR/Ë,~AII (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Fitim. Nuk ka të marra.

MARRË

MÁRRË,~T (të) as. Marrje. marrët frymë me zor. marrët nëpër gojë tjetrin. marrët me mend të një pune. Të marrët e këtij sakramenti.

MARRE

MÁRR/E,~JA f., bised. Turp. I vjen marre. Ka marre. Është marre ta bësh këtë gjë. E kanë për marre. E mbuloftë marrja! (mallk.). E bëri me marre e turpëroi, e koriti. I ka plasur delli i marres s’ka pikë turpi, është i pacipë.
Ra në marre (dikush) u skuq shumë nga turpi, u turpërua keq, u me turp; u nxi me bojë; iu nxi faqja (dikujt); e ndien veten ngushtë; kund. s’i nxihet faqja (dikujt). E çon (e shtie) marrja (diku) mospërf. ndërhyn atje ku nuk i takon, atje ku nuk e kërkon njeri; përzihetpunët e të tjerëve; do që të gjendet edhe ai në muhabet, edhe kur s’e përfill njeri; fut hundët (hundën) (dikush); është bërë lugë çervishi (dikush); hedh kripëgjellëbotës (të huaj) (dikush);nuk lë vrimë pa u futur (dikush). E ka *dellin e marresshtegballit (dikush) keq. Marrja e tokës përçm. shih faqja e zezë. I qit marre vetes (dikush) shih shtyp hudhrakokën e vet (dikush).


Rezultate të ngjashme

MARR vep., MÓRA, MÁRRË kal. 1. E kap diçka a dikë me dorë a me një send tjetër dhe e heq nga vendi i vet; e rrok me duar a me diçka tjetër dhe e mbaj. Mori bukën (kazmën, librin, p…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MARRÁK,~E mb. I marrë, i çmendur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MARRÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i marrë, i çmendur, djalë ose burrë marrak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MARRÁN,~E mb. 1. Që është i marrë a i çmendur, marrok.2. Që është i ngathët dhe i pazoti, qullash.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÁRR/E,~JA f., bised. Turp. I vjen marre. Ka marre. Është marre ta bësh këtë gjë. E kanë për marre. E mbuloftë marrja! (mallk.). E bëri me marre e turpëroi, e koriti. I ka plasur d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÁRRË (i, e) mb. 1. Që vuan nga çrregullime të rënda psikike; që ka luajtur nga mendtë, i çmendur; i shkalluar. Njeri i marrë. U bë si i marrë.2. Që vepron pa mend në kokë, që sill…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÁRR/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) 1. Ai që vuan nga çrregullime të rënda psikike, i sëmurë psikik; i çmendur; i shkalluar. Ata janë edhe më të humbur, të tillët janë ata të marrët.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÁRR/Ë,~AI (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Ajo që vuan nga çrregullime të rënda psikike, e sëmurë psikike; e çmendur; e shkalluar.2. Budallaqe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÁRR/Ë,~AII (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Fitim. Nuk ka të marra.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MÁRRË,~T (të) as. Marrje. Të marrët frymë me zor. Të marrët nëpër gojë tjetrin. Të marrët me mend të një pune. Të marrët e këtij sakramenti.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.