Fjalori
MARË

MÁR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Shpellë.

MARE

MARÉ,~JAI f. sh. ~, ~TË bot. (lat. Arbutus unedo) 1. Shkurre e viseve bregdetare, me gjethe përherëgjelbra dhe me lulebardha si zilkambledhuravilevarenmajat e degëve, që bën kokrravogla, të rrumbullakëta, të kuqe si të dredhëzës, me shijeëmbël në të athët. Mareja është ndër shkurret më të bukuravjeshtës. Kaloi përmes një pylli maresh.
2. Kokrrat e kësaj shkurreje; koçimare. Mareja është një burim i mirë fibrash. Nga kokrrat e maresë mundnxirret raki.
Sin.: koçimare, kuçumare, koçomare, gugushare, kukumaçe, kukumare, kuqmare, mara, marezë, marushe, mareshtë, mretë.

MARE

MÁR/E,~JAII f. 1. Pjellë e kafshëve, fryti i mbarësisë në shtim. Marja e deles është qengji.
2. Mbarësi, shtim. Dashin më të mirë e kishin lënë për mare.
3. Sezoni i çiftëzimit të gjësëgjallë, periudha e mbarsjes së kafshëve.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.