Fjalori
MANA

MANÁ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. Shkak pa vlerë, arsye e kotë. Kërkon mana për t’u zënë.
2. Kuptim, domethënie. Çfarë manaje ka kjo fjalë? Gjen mana për trahana kërkon shkak më kot.

MANA

MANÁ pj., krahin. Me të vërtetë, të thuash të drejtën, për besë. Mana po (jo). Mana, të paktë i ka shokët. Mana, e di shumë mirë. Mana, s’është ashtu.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: MAN
MAN

MAN,~I m. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Morus) 1. Pemë me kurorë të gjerë, me gjethe si zemër e të dhëmbëzuara, që lidh kokrra të përbëra prej kokrrizash të lëngshme e të ëmbla, në ngjyrë të bardhë, të kuqe a të zezë; kokrrat e kësaj peme, të cilat hahen ose përdoren për të bërë raki, pekmez etj. Man i bardhë (i kuq, i zi, larush). Mana të ëmbla. Raki mani. Pekmez manash. Shkund manin. Krimbat e mëndafshit ushqehen me gjethe mani. Pritëm për mana e na dolën thana. (fj. u.).
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për bimë që kanë fryt të ngjashëm me manin. Mana toke luleshtrydhe të egra, dredhëza: Mana bollicë manaferra. Manat e thëllëzës (lat. Mitchella repens) bimë barishtore shumëvjeçare, zvarritëse, me gjelbërim të përhershme që çel lule të bardha aromatike dhe bën kokrra të vogla të kuqe.
♦ E shkund manin në prill (dikush) nuk ka durim fare, ngutet e rrëmbehet shumë, është i papjekur; nuk pret kohën e duhur; e shkund arrën (që) në korrik.

Rezultate të ngjashme

MANAGËL

MANÁG/ËL,~LA f. Merak. Iu bë managël ajo punë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANAHI

MANAHÍ,~A f. sh. ~, ~TË bot. Trikë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANAK

MANÁK,~E mb. 1. Që i mbahet goja, i belbër.2. si em. Njeri i belbër.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANAK

MANÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT etnogr. Verore. Ditën e verës lidhi në dorë një manak me ngjyra.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANAKUQ

MANAKÚQ,~I m., bot. 1. (lat. Vitis Vinifera) Lloj rrushi, me ngjyrë të kuqërreme, me aciditet mesatar dhe nivele të ulëta alkooli, që rritet kryesisht në vreshtat e vendeve të Gadi…

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANALE

MANÁL/E,~JA f. Veshjeje si fustan, me ngjyrë të gjelbër dhe e qëndisur me të kuqe në kraharor e në krahë, që e mbanin fëmijët ditën e meshës. U vesh me manale.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANAR

MANÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Qengj i butë mashkull që është mësuar të ndjekë pas bariun a të zotin, ogiç. Kulloste manarët. E bëri manar. I vete pas si manar.2. Filiz ahu që lihet pë…

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANARE

MANÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Qengj i butë femër që ndjek nga pas të zotin. Luante me manaren. Është e urtë (e butë) si manare. I vete pas si manare.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANARIS

MANARÍS vep., ~A, ~UR kal. Përkëdhel.

Shfaq përkufizimin e plotë →
MANARKË

MANÁRK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Manar i vogël.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë