Fjalori
MËNDËR

MËND/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT Kasolle ku mbahen dhentë me qengjat që mënden. Nuk ka zënë qendër e mëndër (fig.) është pa shtëpi.

MENDER

MENDÉR pj., bised. 1. euf.fal që po ta them. Mender, në ardhtë me ty ndonjë idiot!
2. përb. I keq, pa vlerë, palo. Këta mender drejtues. Është një mender burri. Mender vepër ka bërë.

MENDËR

MÉND/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. bot. Bimë barishtore shumëvjeçare me llojendryshme, me gjethe vezake e me luleimëta, të grumbulluara tufë si kalli, e cila ka erë të mirë dhe përdoret si erëzgjellë, në industrinë farmaceutike etj. Mendër e butë dhiozmë, nenexhik. Mendër e egër. Gjethe mendre. Vaj mendre. Erë mendre. Mbjell mendër.
2. Gjethekësaj bime, që thahen e shkoqen dhe përdoren si erëz për gjellë. Kapama me mendër. I hedh mendër gjellës (mishit).


Rezultate të ngjashme

MËNDËRGÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. Madërgonë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.