Fjalori
MËKATARE

MËKATÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fet. Ajo që ka bërë mëkat sipas besimit fetar ose priret për të bërë mëkate. Mëkatarja që u pendua.
2. bised. Ajo që ka bërë diçkakeqe ose të dëmshme, ajo që ka bërë një gabim a faj.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: MËKATAR
MËKATAR

MËKATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fet. Ai që ka bërë mëkatlidhje me besimin fetar ose priret për të bërë mëkate. Pendesa e mëkatarit.
2. bised. Ai që ka bërë diçkakeqe ose të dëmshme, ai që ka bërë një gabim a faj.


Rezultate të ngjashme

MËKATÁR,~E mb. 1. fet. Që ka bërë mëkat ose priret për të bërë mëkate (dikush). Njeri mëkatar.2. Që konsiderohet e gabuar sipas besimit fetar, që përbën mëkat (diçka). Dëshirë mëka…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fet. Ai që ka bërë mëkat në lidhje me besimin fetar ose priret për të bërë mëkate. Pendesa e mëkatarit.2. bised. Ai që ka bërë diçka të keqe ose të dëm…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.