Fjalori
MËKAT

MËKÁT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. fet. Shkelje e rregullave fetare, mosbindje ndaj Perëndisë. Quhej mëkat i madh. Ishte mëkat. Bëri mëkat. Ra në mëkat. I falte mëkatet. Lante mëkatin. Rrëfenin mëkatet. Pija është rrëza e mëkatit. (fj. u.). Mëkat i vjetër, pendesë e re. (fj. u.). Mëkat i hershëm, pendesa e vonë. (fj. u.).
2. bised. Shkelja e një rregulli a e diçkajendaluar nga shoqëria ose shteti, faj; veprim i turpshëm a i dënueshëm. Kishte mëkatet e veta. Ka ca mëkatevjetra për të larë.
3. bised. Gjë e keqe, gabim; gjynah. Sa mëkat! Është mëkat të mos e shfrytëzosh këtë rast. Mëkathumbi kot ai djalë!
Biemëkat (me dikë) i bën keq ose e fajëson kot dikë, ia punon padrejtësisht; i bie në (më) qafë (dikujt); hyjgjynah (me dikë).


Rezultate të ngjashme

MËKATÁR,~E mb. 1. fet. Që ka bërë mëkat ose priret për të bërë mëkate (dikush). Njeri mëkatar.2. Që konsiderohet e gabuar sipas besimit fetar, që përbën mëkat (diçka). Dëshirë mëka…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fet. Ai që ka bërë mëkat në lidhje me besimin fetar ose priret për të bërë mëkate. Pendesa e mëkatarit.2. bised. Ai që ka bërë diçka të keqe ose të dëm…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fet. Ajo që ka bërë mëkat sipas besimit fetar ose priret për të bërë mëkate. Mëkatarja që u pendua.2. bised. Ajo që ka bërë diçka të keqe ose të dëm…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi a gjendja kur mëkatoj ose kur mëkatohet. Dëshirë për mëkatim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATNÓR,~E mb. Mëkatar. Bën jetë mëkatnore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATNÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Mëkatar. Urrej mëkatin, por jo mëkatnorin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATNÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Mëkatare. Nuk flas për mëkatnoret e tjera.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►MËKAT/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR fet., bised., vetv., vet. v. III Bëhet mëkat, bëhet gjynah. Nuk mëkatohet me lotët e prindit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKAT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. 1. fet. Shkel një rregull a ligj të besimit fetar me qëllim ose pa dashje, bëj mëkat, bie në mëkat, bëj gjynah. Ai që mëkaton, i bën keq vetes.2. b…

Shfaq përkufizimin e plotë →

MËKATËSÍ,~A f., fet. Të qenët me mëkat, të qenët mëkatar; kund. pamëkatësi. Mëkatësia e njerëzimit. Mëkatësi e pasur me pendesë. Inkurajon të tjerët të largohen nga mëkatësia.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.